Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΓΙΟΙ

Δυστυχώς πολλοί των ιερωμένων δεν είναι και οι ενδεδειγμένοι για την αποστολή που υπηρετούν. Οι εκκλησία στην ξενιτειά είναι ο συνδετικός κρίκος της παροικίας, διότι καλείται να ενώσει κάτω από την ευλογία της, ανθρώπους από όλοι την Ελλάδα, ακόμα δε και Έλληνες της διασποράς, που ορισμένα καθεστώτα τους έδιωχναν και αυτοί ήσαν υποχρεωμένοι, να αναζητήσουν νέες πατρίδες, για να επιβιώσουν. Όπως Αίγυπτος, και Αιθιοπία, μεγάλες και πλούσιες παροικίες.
Ήμουν ναύτης στο <Κίμων> του Κουλουκουντή το 1953 και το πλήρωμα αποτελείτο από ανθρώπους που δεν μπορούσαν να γυρίσουν στην Ελλάδα, αφού είχαν χαρακτηριστεί ως κουμουνιστές. Ανάμεσα τους και ο Ανδρέας ο Φερεντίνος από την Κεφαλονιά, που πριν διαλυθεί ο στρατός του Ν. Ζέρβα, υπηρετούσε σε αυτόν ως ανθυπολοχαγός και μετά αντάρτης τους Ε.Λ.Α.Σ. Το 1946, έφυγε με φορτηγό πλοίο λαθρεπιβάτης για την Ευρώπη, από οπού και ναυτολογήθηκε στο < Α/Π Κίμων> ως μαραγκός.  Επτά βασανισμένα χρόνια μέσα σε ένα καράβι, αιχμάλωτος μιας πατρίδας, που ηρνείτο να αμνηστεύσει τα παιδιά της, που από νεανικό ενθουσιασμό, κατατάχτηκαν στο αντάρτικο για να την λευτερώσουν!!!                         
 Στην προσπάθεια ευμενούς μεταχειρίσεως γράψαμε γράμμα στην τότε Βασίλισσα Φρειδερίκη, αλλά καμιά απάντηση. Με τον Ανδρέα γίναμε φίλοι, μοιραζόμαστε τα προβλήματά μας και κάναμε πάντα την ίδια βάρδια στο πλοίο, που τα ταξίδια του ήταν Βανκούβερ- Ιαπωνία μεταφέροντας σιτάρι.
Σε ένα από τα ταξίδια έτυχε την 25η Μαρτίου να είμαστε στο Βανκούβερ και μας κάλεσε η ελληνική παροικία να παρευρεθούμε στη γιορτή, της εθνικής επετείου. Στο χορό αυτόν ο Ανδρέας γνώρισε μια Ελληνίδα και συνδέθηκε μαζί της, και μετά από δύο ταξίδια απεφάσισαν να παντρευτούν, τότε η κοπέλα του εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Ο Ανδρέας γύρισε στο πλοίο απογοητευμένος και ήρθε στο δωμάτιο μου και με λυγμούς μου εξιστόρησε τα συμβάντα και ότι για να παντρευτεί έπρεπε και αυτός να γίνει Μάρτυρας του Ιεχωβά. Στο Βανκούβερ οι ορθόδοξοι Χριστιανοί, ήσαν στα μαχαίρια με τους Ιεχωβάδες και όταν στο πλοίο έρχονταν εκπρόσωποι τους να μας φέρουν βιβλία και τύχαινε να ανταμώσουν, γινόταν πόλεμος. Ξημερώσαμε και λύση δεν βρισκόταν, ο Ανδρέας σκεπτόταν τους γονείς του και το χωριό του, που δεν επρόκειτο να το αποδεχθούν!!!
Τέλος του λέω ρε φίλε, έχεις μια ευκαιρία να ζήσης σαν άνθρωπος στην κοινωνία, άλλη ελπίδα δε σου μένει, κάνε το σταυρό σου και παντρέψου το κορίτσι και ο  Θεός ξέρει τι πιστεύεις όσο για μάρτυρας στο δημαρχείο θα έρθω εγώ.                                    
Στο δημαρχείο μας ζήτησαν να προσκομίσουμε βεβαίωση αγαμίας από τον παπά της Ελληνικής εκκλησίας και εμείς γνωρίζοντας την μεταξύ τους εχθρότητα τους είπαμε ότι αυτό που μας ζητούν είναι αδύνατον.                                                                  
Μην ανησυχείτε μας είπαν θα τηλεφωνήσουμε εμείς του παπά και την Κυριακή μετά την εκκλησία, θα πάτε να σας δώσει τη βεβαίωση.          
Την Κυριακή πήραμε την βεβαίωση με την ευχή του παπά, για καλή διαμονή στην νέα του πατρίδα, και την δική μας διαπίστωση ότι ο σκοπός Αγιάζει τα μέσα!!!  Το 1975 αντάμωσα τον Ανδρέα στην Αθήνα, ως ευτυχισμένο οικογενειάρχη, και Καναδό υπήκοο!!!
 Ίσως να το ήθελε ο δικός μας Θεός, που είναι και δικός τους και ας τον λεν Ιεχωβά!!! 

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

Κύριε Δήμαρχε, τιμάτε όπως τους αξίζει βέβαια, Ανθρώπους που ευεργέτησαν την ιδιαιτέρα τους Πατρίδα, προσφέροντας σταγόνες από τον ιδρώτα τους και αγνοείτε ανθρώπους, που από τον πρώτο χρόνο της καθιερώσεως του θεσμού του Καλλικρατικού Δήμου, θεωρήσαμε καθήκον μας να σας ενημερώσουμε, ότι θυσίασαν τη ζωή τους υπέρ της ελευθερίας της Πατρίδας μας και δεν αξιωθήκαμε μέχρι σήμερα, να αναφέρουμε τα ονόματά τους στον  τύμβο των ηρώων της Ερμιόνης!!!
Δεν υπάρχει  μέρος στη γη που δεν τίμησαν ακόμα και αλλοδαπούς που έπεσαν για την Πατρίδα τους, όπως η Κορέα και Φιλιππίνες.   
Κύριε Δήμαρχε, μόνη εξαίρεση η Ερμιόνη, που ως Πατρίς ευγνωμονούσα, δεν παρέδωσε στη αιώνια μνήμη και δόξα τα τέκνα της, που πότισαν με το αίμα τους, το δένδρο της ελευθερίας της.
 
Κύριε Δήμαρχε, μπορείτε να επιλέξετε τον τίτλο!!! 
                                                                    

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

ΚΑΠΟΤΕ ΣTO ΓΚΑΛΒΕΣΤΟΝ


Tο 1965 με το <Μ/V Γουέσκο Παναμά> ταξιδεύαμε μεταξύ του κόλπου του Μεξικού και της δυτικής πλευράς της Νοτίου Αμερικής, μέχρι τη Πουνταρένας στο στενό του Μαγγελάνου. Σε ένα από τα ταξίδια, φορτώναμε στο λιμάνι του Γκάλβεστον και ζήτησα από τον πράκτορα να ειδοποίηση τον Έλληνα ιερέα να έλθει στο πλοίο, να μας κάνει Αγιασμό. Πράγματι την επομένη το μεσημέρι ήλθε στο πλοίο ένας νεαρός παπάς, που όπως μας είπε, είχε αποφοιτήσει από την θεολογική σχολή της Βοστώνης. Αφού τελείωσε το μυστήριο του αγιασμού, μας έβγαλε ένα λόγο που νομίζαμε ότι γνώριζε άριστα τη ζωή του ναυτικού και τις στερήσεις αυτού και της οικογενείας του. Τον κρατήσαμε στο μεσημεριανό φαγητό και ακολούθως μας ευχαρίστησε και προχώρησε στην εξοδο του πλοίου, τον ακολούθησα και σε κάποια στιγμή προσπάθησα να του δώσω ένα δώρο. Όταν άκουσα τον παπά να μου λέει, καπετάνιε δε μπορείς να καταλάβεις τη χαρά μου, που βρέθηκα ανάμεσα σας και μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε και δια του λόγου μου, να ανακουφίσω την μακράν της οικογενείας αγωνία σας!!! Με χαιρέτισε και έφυγε, την άλλη μέρα ο πράκτορας με ενημέρωσε ότι ήταν παντρεμένος και είχε και μια κορούλα 2 χρόνων. Τότε τον παρεκάλεσα να μου στείλει το απόγευμα αυτοκίνητο, να με πάει στο σπίτι του.  

Πράγματι περάσαμε από τα μαγαζιά, πήρα γλυκά και μια κούκλα για την κόρη του και εν συνεχεία τον επισκέφτηκα στο σπίτι του, μου άνοιξε την πόρτα η παπαδιά και με καλωσόρισε στο σπιτικό τους. Ο παπάς, βλέποντας με με τα δώρα, από ευγένεια με παρατήρησε λέγοντας, καπετάνιε δεν ήταν ανάγκη. Με περιποιήθηκαν και σε συζήτηση που επακολούθησε η παπαδιά με ρώτησε, από ποιο μέρος της Ελλάδας ήμουν, της απάντησα από την Ερμιόνη. Και τότε άκουσα την παπαδιά να μου λέει γνωρίζετε την Παναγιώτα (Γιώτα) Καρδάση; βεβαίως της είπα, είμαστε συμμαθήτριες στη παιδαγωγική Ακαδημία συμπλήρωσε.                                      Η ανιδιοτέλεια ενώνει τους ανθρώπους, όπου γης!!!
               

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΛλΗΛΕΓΓΥHΣ


Επί τη επετείω των εορτών, επιτρέψατε μου να κάνω και εγώ μια
ευχή. Προκειμένου να ανακουφίσουμε τους συνανθρώπους μας,  θα πρέπει να θυμηθούμε το <Σύν Αθηνά και χείρα κίνει> 
Ας μην περιοριστούμε στα ευχολόγια, Οι προσευχές περίσσευσαν, 
Ο Δήμος ας θέσει υπό την αιγίδα του, την ίδρυση μιας εθελοντικής 
ομάδας αλληλεγγύης, με σύνθημα, το έτος 2014, κανένας άστεγος,
κανένας νηστικός, κανένας στο σκοτάδι, στην Ερμιονίδα!!!
Επιστρατεύομαι πρώτος στην ιδέα αυτής της προσπάθειας και κάνω έκκληση να ακολουθήσουν και άλλοι Άνθρωποι.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ DURBAN N. AFRIKHΣ

.
     


 
 
1) O Πατέρας Σάββας Παπαδανιήλ.
2) Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου στο DURBAN της Ν. Αφρικής
3) Το πρώτο εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ι. Ν.                                                                                                                      
TΟ 1963 το <M/V Σαλαμινία> χρονοναυλώθηκε στη South Africa για να ταξιδεύει μεταξύ των λιμένων Dοurban Walvis Bay για δύο χρόνια για τη μεταφορά γενικού φορτίου. Το Durban είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της South Africa με πολυάριθμη Ελληνική παροικία,  με Ελληνικη κοινότητα που ιδρύθηκε την 12η Μαρτίου 1950 με Ελληνικό σχολείο και ορθόδοξη εκκλησία, τον Άγιο Γεώργιο. Εκεί εφημέριος ήταν ο Ελληνοκύπριος Σάββαs Παπαδανιήλ, τον οποίο γνώρισα όταν τον κάλεσα να κάνει Αγιασμό στο καράβι. Από τότε και για δύο χρόνια όταν είμαστε Κυριακή στο λιμάνι, όλο το πλήρωμα πηγαίναμε στην εκκλησία. Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου κτίστηκε από τους εκεί Έλληνες μετανάστες, με πρωτεργάτη τον Πρεσβ. Σάββα Παπαδανιήλ και εγκαινιάσθηκε  23 Απριλίου του 1950. Επειδή τα αετώματα της εκκλησίας ήταν ξύλινα και δεν είχαν συντηρηθεί από κατασκευής, όταν είμαστε  Σαββατοκύριακο στο Durban o λοστρόμος με τέσσερες ναύτες, ανέλαβαν και βάζοντας σκαλωσιές τα επισκεύασαν.

Το 1996 σε μια επίσκεψη μου στο DURBAN πήγα να δώ τον Βασίλη που διατηρούσε μαγαζί το Greek corner ήταν δε και ψάλτης στην εκκλησία για να μάθω νέα από την Ελληνική παροικία.
Ο Βασίλης ύστερα από 31 χρόνια μόλις με είδε να μπαίνω στη
πόρτα με ρώτησε αν είμαι ο καπετάν Γιώργης του ΣΑΛΑΜΙΝΙΑ και εγώ του έγνεψα καταφατικά, χαιρετηθήκαμε και με πληροφόρησε ότι ο Παπά Σάββας. είχε πεθάνει και τον είχε αντικαταστήσει ο αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός, ένας νέος καλλίφωνος με κατηχητικό λόγο, που συγκινεί τους πιστούς.
-Μήπως λέγεται Παπανδρέου; Τον ρώτησα
-Τον ξέρεις μου απάντησε.
-Ναι είναι συγχωριανός μου και θα ήθελα να τον συναντήσω.
Ευχαρίστως μου λέει και αμέσως σηκώνει το τηλέφωνο και απευθυνόμενος στον π. Δαμασκηνό του λέει πατέρα εδώ είμαι με ένα από την Ελλάδα που θέλει να σε συναντήσει.
Ελάτε σας περιμένω. Του απάντησε.
Έκλεισε το μαγαζί πήραμε το αυτοκίνητο και σε 20 λεπτά κτυπούσαμε το κουδούνι του διαμερίσματος τoυ.
Μας άνοιξε την πόρτα ένας αθλητικός νέος ο οποίος φορούσε αθλητική φόρμα, με περιποιημένα μαλλιά και γένια και με μια βροντερή φωνή μας κάλεσε να μπούμε μέσα.
-Ήσαστε τυχεροί –μας είπε-γιατί σήμερα μου έφεραν μεζέδες και κρασί γυναίκες που είχαν επισκεφτεί την Ελλάδα και έτσι μπορώ   να σας περιποιηθώ.
Γέμισε με κρασί τα ποτήρια έβαλε τους μεζέδες στο τραπέζι και καθίσαμε όταν με ρώτησε, από ποιο μέρος της Ελλάδας είμαι, γιατί η φωνή μου είναι βαριά σαν από τα μέρη του.
Τότε του είπα ότι ήμουν ο Νοταράς από την Ερμιόνη, βούρκωσαν τα μάτια του σηκώθηκε και αφού με αγκάλιασε άρχισε να κλαίει.  Του διηγήθηκα ιστορίες για τον παππού του τον μπάρμπα Φώτη και τον πατέρα του το Δημήτρη, όταν βάζαμε βόλους με την τσέτα στον Άγιο Γιάννη στον μπίστι και μπροστά από την κυρά Αντώνα και εγώ δούλευα στη βάρκα του Πατέρα μου!!!
Τα χρόνια πέρασαν εγώ συνταξιούχος στην Ερμιόνη και ο πατέρας Δαμασκηνός Μητροπολίτης Νοτίου Αφρικής με έδρα  το  Γιοχάνεσβουρκ                                             
                                                           
 
           
 
 






 
 
 
 
 





















 

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΓΚΟΣ Ο ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ


Το 1941 το αυτοκίνητο και δίπλα ή Μαριάννα Ξενάκη 

Ο Δημήτρης έφυγε αναπάντεχα από κοντά μας, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους!!! Η οικογένεια Μάγκου, μετοίκισε στα μαύρα χρόνια της κατοχής στο σπίτι τους στην Ερμιόνη, αφού το σπίτι τους στον Πειραιά το κατάσχεσαν οι Γερμανοί. Ο Δημητράκης όπως τον αποκαλούσαμε εμείς οι φίλοι του, –εγώ ο Μάκης και ο Χρήστος- έφερε μαζί του και το μονοθέσιο αυτοκίνητο του, που κινείτο με πετάλια και που με ευχαρίστηση μας επέτρεπε να χρησιμοποιούμε. Κάθε Κυριακή η εορτές η κυρά Κική η μητέρα του μας πρόσφερε σουμάδα, άγνωστη σε εμάς.  Το σχολικό έτος 1941/1942 πηγαίναμε και οι τέσσερεις φίλοι στην ίδια τάξη, στο δημοτικό σχολείο Ερμιόνης.  Oι οικογένεια Μάγκου επανήλθε στην  Αθήνα το 1943
Τον Απρίλιο του 1956 συναντηθήκαμε στο ναυτικό στρατόπεδο του Μπαλάσκα, ως δόκιμοι αξιωματικοί, εγώ για σημαιοφόρος μάχιμος και ο Δημήτρης για σημαιοφόρος οικονομικών και καθ΄ όλη την εκπαίδευση, μοιραζόμαστε το διώροφο μεταλλικό κρεβάτι, στο Β΄ Θάλαμο.
Χάρη των ενεργειών του Δημήτρη, τμήμα των ναυτοπρωσκόπων επισκέπτεται την Ερμιόνη και στρατοπεδεύουν όλο το καλοκαίρι, στο δάσος του Μπιστιού,                  το οποίο  και  προστατεύουν από πυρκαγιά.         .         .                                                                                                                                             Ο Δημήτρης, επείσης υλοποίησε το όραμα της μητέρας του και έκτισε στο βουνό του κρόθι τον περικαλλή Ι. Ναό του Αγίου Γερασίμου, τον οποίον αφιέρωσε στον ιερό Ναό της Παναγίας. Για αυτό το εκκλησιαστικό συμβούλιο του ναού, σε ψήφισμα που εξέδωσε, όρισε ή φωτογραφία του να αναρτηθεί στο γραφείο του ναού.             Με τον Δημήτρη συναντιόμαστε κάθε καλοκαίρι στην Ερμιόνη, που παραθερίζαμε, στο άκουσμα δε του θανάτου του, εγώ και ο Μάκης, τον συνοδεύσαμε μετά συγγενών και φίλων στην τελευταία κατοικία.
Αντίο Φίλε.                                                      


 








 

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ Ο ΜΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ


1964 WALVIS  BAY Δεύτερη από αριστερά, η σύζηγος μου και η
κόρη μου και τρίτος εγώ στο γιορτινό τραπέζι της Αναστάσεως.
                                                      ----------------------------------------------

Ήταν το 1964 το τυραννικό καθεστώς του Απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική σφυρηλατούσε αλυσίδες, για τα πόδια των Ζουλού που
είχαν φέρει από το SOWETO ως δούλους, για τις χειρονακτικές
εργασίες των λευκών Ευρωπαίων αφεντάδων!!!
Καί ο Νέλσον Μαντέλα, φυλακισμένος στο νησί ROMPEN 
μετρούσε με αδημονία τις μέρες που τον χώριζαν, από την πολυπόθητη ελευθερία αυτού και του Λαού του.

Η ζωή των ζουλού, είχε κοστολογηθεί στα πέντε σελήνια με απλές
διαδικασίες και οι ανθρώπινες σχέσεις του με τον λευκό,  (συνεύρεση) κόστιζε 4 μήνες στη φυλακή και 4 βουρδουλιές, στη πλάτη, που άφηναν ανεξίτηλα τα σημάδια για όλη τους τη ζωή.
Η ημέρα της Αναστάσεως του 1964 μας βρήκε να ξεφορτώνουμε
στο Walvis Bay της Νοτίου Αφρικής, οι προετοιμασίες για την εορτή του Πάσχα είχαν αρχίσει από παραμονή. Ενα βαρέλι κομμένο κατα μήκος, γεμισμένο μέχρι τη μέση με άμμο και πάνω    καρβουνα, τα αρνιά περασμένα στίς σούβλες από το μάγερα, ήταν  έτοιμα για να αρχίσει ανήμερα το γλέντι.

Στο καράβι υπήρετούσαν ως καμαρότοι, δύο της φυλής των ζουλού,  που και αυτοί ως πλήρωμα εόρταζαν μαζί μας, την Ανασταση Του Θεανθρώπου.                                                                                Στο αμπαρι νο 3 είχε ετοιμαστεί το γιορτινό τραπέζι, από το πρωί οι σούβλες γύριζαν συνεχώς, μέχρι ο οβελίας  να ετοιμαστεί, να τεμαχιστεί και να σερβιριστεί στο τραπέζι.

Τό απομεσήμερο και ένω τό γλέντι ειχε ανάψει και μαζύ μας χόρευαν και οι καμαρότοι, δύο έφιπποι αστυνομικοί ήρθαν έξω
απο τό πλοίο, φυσικά ειδοποιημένοι από κάποιον εργάτη του λιμανιού και με κάλεσαν να πάω να με δούν. Ο ένας που ήταν αξιωματικός με αυστηρό υφος σχεδόν με διέταξε, οι δύο Ζουλού
να αποτραβηχτούν στα δωματιά τους, Εγώ με ευγενικό τρόπο τους απάντησα οτι οι άνθρωποι αυτοί ειναι ναυτολογημένοι στο πλοίο, που φέρει την Ελληνική σημαία και είναι αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής επικράτειας  και ως εκτούτου, είναι αδύνατον να απομονωθούν και θα σας παρακαλούσα ως καλεσμένοι μου, να λάβετε και εσείς μέρος στή γιορτή μας.
Χωρίς  καμία άλλη συζήτηση, σπιρούνισαν τα άλογά τους καί έφυγαν, οι αφρικανοί Ζουλού που παρακολουθούσαν το διάλογο,
για πρώτη φορά ισως στη ζωή τους, να ενοιωσαν ελευθεροι Ανθρωποι!!!

Την επομένη με ειδοποίησαν με τον πράκτορα, να παρουσιαστώ στο λιμεναρχείο για ανάκριση, πήγα και ζητησα να ελθω σε τηλεφωνική επαφή με τον πρεσβη της Ελλάδος στην Πρετώρια,
οταν ο λιμενάρχης μου είπε, δεν χρειάζεται να γίνει διπλωματικό επισόδειο, παρακαλώ το θέμα να θεωρειθή λήξαν!!!






































Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

ΠΡΟΣ Κ ΔΗΜΑΡΧΟΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ

Κύριε Δήμαρχε.

Αισθάνομαι όχι απαγοήτευση αλλα οδύνη, οταν ο δήμος μας επιτρέπει να υπάρχει έστω και ένας, που να ζεί στο σκοτάδι.
Κ, Δήμαρχε, έχετε την δυνατότητα να γνωρίζεται με την απλή ανάγνωση της φορολογικής δηλώσεως ή βάσει των τεκμηρίων διαβίωσης, την οικονομική καταστάση και την δυνατότητα
εξυπηρετήσεως των λογαριασμών της ΔΕΗ, κάθε οικογένειας.
Ας ανασκουμπωθούμε ολοι μας και ας γίνουμε εθελοντές της αγάπης προς τον πλησίον μας, διορίστε μια επιτροπή ενημέρωσης και ανοίξετε ένα λογαριασμό σε τραπεζα, με ένα σκοπό και μια ευχή, κανένας χωρίς ρευμα!!!  
Η συνέχιση της επικλήσεως προσβάλει όλους μας!!!
Τηλ. 210-4514015

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

O ΑΙ ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΥ ΜΠΙΣΤΙΟΥ

Ο Άγιος Νικόλας προστάτης των ναυτικών, έχει την πρέπουσα θέσει  στη θρησκευτική συνείδηση όλων μας.
Γιαυτό και οι Ερμιονίτες ναυτικοί, έκτισαν το Ναό Του στο
ακρωτήρι του χωριού, που δεσπόζει στους δύό υπήνεμους κόλπους της. Έτσι περνούσε ο καιρός με τους Ερμιονίτες προσευχόμενους και διατηρώντας την ευπρέπεια του οίκου Του.
Ζωντανή η μαρτυρία της γερόντισσας Μαρίας Βρετού!!!

Ώσπου τη Θεία Χαριτι, μας ενέσκηψε ο εκ δυσμών μουλάς  Ιωάννης, ο σκυλευτής της μνήμης του αειμνήστου Τάσου, που παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, στο παρακείμενο πριν καταστραφεί ησυχαστήριο,  προκειμένου να διακωμωδήσει   έναν γηγενή Ερμιονίτη. Όμως το πέρασμά του μόνο  προσβολή στα θεία  προξένησε και δυσφήμηση στην ιερά αποστολή ως εκπροσώπου Του επί της γης!!!
Ιδού δυο παραδείγματα της χριστής διακονίας του.

Α) Δεκέμβριος του 2002 η < Ερμιονις> έγραφε.
Ιωάννης Αμπελάς - ο εμποράκος
Θαλασσοδαρμένοι ναυτικοί, που ζήσαμε τις οικογένειες μας
εξοικιομένοι με το θανάσιμο κίνδυνο της άγριας θάλασσας, με
μοναδικό προστάτη τον Άγιο Νικόλα, τρέξαμε στο άκουσμα της καμπάνας να προσκυνήσουμε και να τον ευχαριστήσουμε. 
Και συνειδητά φορτισμένοι από ευγνωμοσύνη, ζυγώσαμε να πάρουμε αντίδωρο, μαζί μας και ένας από τους  νεώτερους και καταξιωμένους ναυτικούς, που πρόκοψε παλεύοντας με τα κυματα νυχθημερόν. Μα όταν άπλωσε το ροζιασμένο χέρι του, από τη σκληρή δουλεία να πάρει το αντίδωρο, ο εξουσιαστής παπάς αρνήθηκε λέγοντας: 
< δεν είσαι έτοιμος ακόμα>                                                             προφανώς γιατί πριν 18 χρόνια είχε παντρευτεί με πολιτικό γάμο.

Μαλθακέ παπά, που κέρδισες τη ζωή σου πουλώντας συγχώρηση
και κοιμώμενος ολονυχτίς στην αγκαλιά της παπαδιάς παιδοκομώντας, με ποίο ιερό κανόνα στέρησες σε μια ψυχή, έστω 
και αμαρτωλή, το δώρο του Θεού;                                         Ο Άγιος Νικόλαος, που χρόνια τον προστατεύει για να μην τον εκβράσουν άψυχο σε μια ακτή τα μανιασμένα κύματα, έδειχνε Μεγαλοψυχία; ΟΧΙ. Αλλά για σένα μικρόψυχε παπά, ο Ιησούς ποτέ δεν φαντάστηκε, ότι θα τον εκπροσωπούσες                 διαστρεβλώνοντας την  έννοια της διδασκαλίας Του και της συμπεριφοράς Του, στην πολύανδρη Σαμαρείτιδα γυνή!!!
Αυτό αποδεικνύει ότι το Άγιο Πνεύμα, βαρέθηκε να σε  επισκέπτεται, γιατί είσαι ένας ανόητος εμποράκος της
Χριστιανικής  Πίστης.
ΥΓ. Μπορώ να φανταστώ πόσο περήφανους κάνεις τους 
προϊσταμένους σου, εκτός εάν όμοιος ομοίω αεί πελάζει
Προφητικός ο Λόγος Δέσποτα,  μπορείτε να τον κρίνεται!!!

Β)  6η / 12 /2010 Η Θεία λειτουργία προχωρά προς τό τέλος 
ο πατέρας Ιωάννης Αμπελάς βγαίνει στην Ωραία Πύλη και κάνει
ανακοινώσεις:
Α) Θα περάσει ένας δίσκος δια τις ανάγκες συντηρήσεως του Ιερού Ναού.
β)  Διατίθεται προς 5 ευρώ το ημερολόγιο του 2011, με την φωτογραφία του αειμνήστου Παπά Μιχαλάκη. 
Γ) Στην έξοδο του ναού μια κυρία βγάζει στον κλήρο ένα κεντητό
τραπεζομάνδηλο, για να συγκεντρώσει χρήματα, δια την άμεση εγχείρηση, προς αποκατάσταση της υγείας της εγγονής της, ηλικίας 22 ετών, στο ΚΑΤ Κηφισίας. Δεν έχει προλάβει να τελειώσει τη φράση του και το εικονοστάσι του Αγίου Νικολάου πιθανόν από αγανάκτηση για τον εκπρόσωπό του, πέφτει στο πάτωμα!!! 

Πατέρα Ιωάννη στον οίκο του Θεού και της Θείας Πρόνοιας, προέχει η υγεία των πιστών και μετά το εμπόριο. Μήπως και φοβηθήκατε μη και δεν φτάσουν τα χρήματα των πιστών και δεν αγοράσουν το ημερολόγιο, που αφιερώσατε     στον Ιερέα που η Ερμιόνη υπεραγαπούσε και σεβόταν σαν πατέρα όλων μας, αφού πρώτα δια ασήμαντον αιτία, τον κάνατε αργό για ένα εικοσαήμερο!!!
Για μας τους πιστούς, δεν μένει παρά να προσευχόμαστε στον Θεό, ως ελεήμων και φιλάνθρωπος να σας συγχωρήσει.



Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

ΑΜΑΡΤΗΣΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΌΡΟΥΣ ΜΟΥ

Ο αθλητής κατεβαίνει στον αγωνιστικό στίβο για να νικήσει, αδιαφορώντας για τη δυναμικότητα του αντιπάλου του και τις
προθέσεις του διαιτητού, γιατί πάντα τον συνοδεύει ο μύθος     του Δαβίδ ενάντια στον Γολιάθ!!!
Σας επέλεξε ο Λαός ως τους καλύτερους ανάμεσά μας, όχι για 
να μας λυπηθείτε, αλλά δια των αποφάσεών σας να μας κάνετε
περήφανους.

Και ο έσχατος των δημοτών, ποτέ και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες
δεν θα απεμπολούσε τα δικαιώματα μας, επί της γης των πατέρων 
μας, που με θυσίες ανά τους αιώνας μας την παρέδωσαν ελεύθερη. 
Κανέναν δεν ενδιαφέρει η αντιπολιτευτική αντιπαράθεση, ούτε και την ιστορία, που αδέκαστη θα σας κρίνει.

Η Ελλάδα ως ένδοξο και κυρίαρχο Κράτος, δεν μπορεί ποτέ, να επιτρέψει την εγκατάσταση ανά την επικράτεια επενδυτών, με
αποικιοκρατικές αντιλήψεις. 

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

ΖΗΤΗΤΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ

Κανένας δημότης δεν έχει την απαίτηση, οι δημοτικοί σύμβουλοι να έχουν πτυχίο Νομικής. Έχει όμως την απαίτηση, να είναι
υπεράνω πάσης υποψίας, να διαθέτουν κοινό νου, να παρίστανται
στις συνεδριάσεις του Δ.Σ ανυπερθέτως και να ψηφίζουν μετά
παρρησίας. Ο δε Δήμος να είναι υποχρεωμένος, να έχει  νομικό σύμβουλο, που να ενημερώνει όλους ανεξαιρέτως τους δημοτικούς συμβούλους, για το δίκαιο της εκάστοτε υποθέσεως,   ώστε να κρίνει και να ψηφίζει με πλήρη γνώση.
Η λογική, ότι ο κάθε επιχειρηματίας προκειμένου να επενδύσει 
χρήματα στη χώρα μας, μπορεί να αδιαφορεί για τους ισχύοντας νόμους, είναι επιεικώς απαράδεκτη και αυτοί που το επιχειρούν
είναι απατεώνες ή πληρώνουν δικηγόρους, που τους καθοδηγούν
πως και δια ποίου τρόπου (Λαδώματος) μπορούν να αποφύγουν
τις κατά το νόμο υποχρεώσεις τους.
Οι σοβαροί επιχειρηματίες προκειμένου να επενδύσουν χρήματα,
έχουν ήδη εκ των προτέρων κάνει έρευνα αγοράς, έχουν βεβαιωθεί για την Κυβερνητική σταθερότητα, και έχουν συνυπολογίσει στο επενδυτικό πρόγραμμα και όλες τις υποχρεώσεις προς το δημόσιο. Αλίμονο εάν ο κάθε επενδυτής
στήριζε το επενδυτικό του πρόγραμμα στην αποφυγή των
νόμιμων υποχρεώσεών του!!!

Επίσης στην υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος, προέχει
ο σεβασμός στην κείμενη νομοθεσία και η υπηρεσία που βάσει
αυτής, εκδίδει τις σχετικές άδειες, θα έπρεπε να είχε εισπράξει
όλες τις νόμιμες εισφορές, μέσω των εκτελεστικών οργάνων
που διαθέτει χωρίς κανένα άλλο  (Αποικιοκρατικό) Κριτήριο.         Η κτηματική υπηρεσία Αργολίδος από 19-12-11είχε ενημερώσει   
τον Δήμο και την Πολεοδομία εγγράφως, γιατί αυτοί δε κατοχύρωσαν με ένδικα μέσα τις απαιτήσεις τους; Ποίος είναι
υπεύθυνος για την συνειδητή, ή ασυνείδητη βαρεία αμέλεια.

Κύριε Δήμαρχε, είστε ο μόνος αρμόδιος και ο νομικός σύμβουλος του Δήμου, που θα πρέπει να καταγγείλετε τους επίορκους, που
σκοπίμως απουσίαζαν, ως και τους έξη εκ των δώδεκα, που κατά έγκυρη νομική άποψη, εψήφισαν ενάντια στα συμφέροντα των δημοτών που εκπροσωπούν.
Για αυτό το απλό θέμα χρειάζεται να έχουν πτυχίο Νομικής ή δια
βίου πιστοποιητικό εντιμότητας;

Κύριε Δήμαρχε, σε λίγους μήνες θα έχουμε εκλογές και αυτοί οι άνθρωποι θα μας ζητήσουν να τους ψηφίσουμε, εμείς  δε θα πρέπει να γνωρίζουμε, ποια εν γένει υπήρξε η συμπεριφορά του κάθε ενός, σε θέματα που αφορούσαν τα συμφέροντα τού Δήμου;

Αυτή είναι η Ελληνική παιδεία Βάρβαρε!!!

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

ΜΕ MΠAΡMΠA ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ

Ήταν Οκτώβρης του 1952, όταν ο κυρ Στάθης ο ταχυδρόμος μου   έφερε το τηλεγράφημα, κάπου στην άκρη του λιμανιού που καθόμουν με τους φίλους μου, σκεπτόμενοι το αβέβαιο μέλλον μας. <Έλα το συντομότερο στον Πειραιά, Παντελής> 
Αποχαιρέτισα με συγκίνηση τους φίλους μου, με την ευχή μιας καλής σταδιοδρομίας και την άλλη μέρα το πρωί, με το πλοίο της γραμμής, έφυγα για τον Πειραιά. με μόνο εφόδιο μια μικρή βαλίτσα και την ευχή των γονιών μου. 
Μόλις έφθασα πήγα κατευθείαν στο γραφείο Μπουμπουλίνας 4.

-Συμπλήρωσε αυτό τό έντυπο και με το φυλλάδιο σου πήγαινε στο κτήριο του ΝΑΤ, να πάρεις από το γραφείο ευρέσεως εργασίας άδεια ναυτολογήσεως, μου είπε ο κυρ Παντελής ο Bουρλέτσης, από το Κρανίδι.  
Χωρίς καθυστέρηση, συμπλήρωσα το έντυπο και με ανείπωτη χαρά έτρεξα στο ΝΑΤ, όπου στο βάθος του διαδρόμου  αριστερά, ήταν τό γραφείο και μερικοί ναυτικοί να περιμένουν στη σειρά.
Κοίταξα από περιέργεια στο εσωτερικό του γραφείου και είδα πίσω από ένα τραπέζι, να κάθεται ένας παχύσαρκος μανδαρίνος,
αυστηρός στα καθήκοντά του, να βρίσκει πάντα δικαιολογίες για να δυσκολεύει τη θέση του ενδιαφερομένου, για ευνόητους λόγους.

Ήρθε και η σειρά μου, έδωσα το φυλλάδιο και την αίτηση και με περίσσιο σεβασμό περίμενα την έγκριση. 
Αυτός αφού εξέτασε με προσοχή το φυλλάδιο μου, είπε αυστηρά:
-Δεν ξέρεις νεαρέ μου ότι για να μπαρκάρης, πρέπει να έχεις ναυτολογηθεί πρώτα σε καΐκι τουλάχιστον 3 μήνες.
- Μάλιστα κύριε, το ξέρω και γιαυτό δούλεψα 6 μήνες στη βάρκα
του πατέρα μου, 1,5 κόρων, νηολογίου Ερμιόνης, Αρ. 10.
-Ο νόμος λέει, καΐκι τουλάχιστον 25 κόρων, απάντησε σκαιά.
-Σας παρακαλώ κύριε, στην περιουσία του πάτερα μου δούλευα.
-Πέρασε έξω νεαρέ, εγώ δεν θα αλλάξω το νόμο.
Κοκκίνισα και τα μάτια μου βούρκωσαν από θυμό, αλλά ο επόμενος στη σειρά με έπιασε από το χέρι και βγάζοντας με
έξω μου είπε:
-Πήγαινε στο καλό παιδί μου, γιατί αυτός μπορεί να σε τυλίξει 
σε καμιά κόλα χαρτί και να μην μπαρκάρης σε όλη σου τη ζωή.
Ήταν τότε που χωρίς λόγο σε χαρακτήριζαν κομουνιστή...
Προχώρησα προς την έξοδο και μόλις κατέβηκα τα σκαλοπάτια,
βλέπω να περνά από μπροστά μου ο αείμνηστος Γιάννης Κοντοβράκης, βουλευτής τότε του Λαϊκού κόμματος.
-Κυρ Γιάννη σε παρακαλώ, έχω πρόβλημα και θέλω  τη βοήθειά σου, (Ήμαστε οικογενειακώς ψηφοφόροι του)
-Τί συμβαίνει Γιώργο, με ρώτησε και εγώ με αγανάκτηση του 
εξήγησα το λόγο. 
-Έλα μαζί μου μου λέει και ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια κατευθυνόμαστε στο γραφείο, μπαίνει μέσα και συστήνεται βουλευτής Κοντοβράκης. Ο κύριος Ζηλάκος, με ιδιαίτερη προσπάθεια, λόγο του υπερβολικού βάρους, πεταχτηκε όρθιος λέγοντας, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω κ, βουλευτά μου.         -Κ, διευθυντά, μόλις πριν λίγο απαγορεύσατε την ναυτολόγηση
σε πλοίο του ανιψιού μου. Τότε ο κ, Ζηλάκος απευθυνόμενος
σε μένα με ύφος απολογητικό μου είπε:
-Και συ βρε παιδί μου, δεν μου είπες ότι είσαι ανιψιός του 
κυρίου βουλευτή, και παίρνοντας το απορριπτικό σημείωμα, 
μου υπέγραψε τη ναυτολόγησή μου!!!

Κοίταξα με συμπάθεια το προ ολίγων λεπτών φάντασμα του Μέτερνιχ και θαυμάζοντας τον...Θείο μου, σκέφτηκα με ικανοποίηση ότι επί τέλους είχα και εγώ ένα μπάρμπα στην Κορώνη!!!
Συμπέρασμα: Πριν 60 χρόνια έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, είχαμε ελπίδα, τώρα τα παιδιά μας βαδίζουν προς το μέλλον αβέβαιοι, μη έχοντες ελπίδα!!!


Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

AIMIΛIA NAKOY

Ο ουρανός εδάκρυσε, για τη γυναικά που το πέρασμά της από τη ζωή, μας έδωσε χαρά, και ο θάνατος της θλίψη. 
Περήφανη και ανυπότακτη ούτε τον φθοροποιό χρόνο, δεν επέτρεψε να την αγγίξει.
Αγάπησε και αγαπήθηκε από τους ανθρώπους της Ερμιόνης, που τους θεωρούσε πατριώτες της και την Ερμιόνη ιδιαιτέρα της Πατρίδα και θέλησε και επέβαλε επιτακτικά, παρά την επώδυνη κατάσταση της υγείας της, το ταξίδι προς την αιωνιότητα, να τό ξεκινήσει από εκεί!!! 
Ωραία Αιμιλία δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

ΔΗΜΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ


Λιμάνι Γυθείου - Εκβάθυνσης και επέκτασης.                       

Διαβάζοντας ότι ο Δήμος Ερμιονίδας ανακοίνωσε ότι ευρίσκονται
υπό κατασκευή τέσσερα τοιχία αντιστήριξης, κόστους 39,374,17ε 
με το φπα, θα ήθελα να βάλω σε προβληματισμό τους συμπολίτες
μας, μαζί και τους αιρετούς μας άρχοντες, πως συμβαίνει και ο 
Δήμος μας βρίσκεται σε αυτή την τραγική οικονομική κατάσταση,
ώστε να θεωρεί άξιο λόγου, ένα έργο που κόστισε τό ανωτέρω 
ποσό, αντιπαραβάλλοντας τον με τον Δήμο Ανατολικής Μάνης,
με Δήμαρχο τον κ, Πέτρο Ανδρεάκο, ο οποίος ξόδεψε το ποσό των
74,000 χ Ε για την αγορά οργάνων, για τις παιδικές χαρές, και για
πλωτές εξέδρες λουομένων, στους όρμους του Πόρτο Κάγιο και του Λιμένι το ποσό τον 90.000 χΕ με το φπα, το τρέχον έτος. 

Από το 2010, που ανέλαβε τον Καλλικράτιο Δήμο Ανατολικής
Μάνης, έλυσε το πρόβλημα των απορριμμάτων, δια της επιλογής
από ομάδας ειδικών, χώρου στο Δ.Δ. Μυρσίνης, κατάλληλου για
την υγειονομική ταφή, χωρίς να προσβάλλεται το περιβάλλον,
μέχρις ότου, αναλάβει την διαχείριση η εταιρία ΤΕΡΝΑ ή άλλη.

Δημοπρατείται εντός του μηνός, ο βιολογικός καθαρισμός της
Πόλεως του Γυθείου, επίσης επέτυχαν δια της σωστής διαχείρισης και των βελτιώσεων στεγανότητος των αγωγών, να έχουν               πόσιμο νερό χωρίς διακοπές, όλους τους καλοκαιρινούς μήνες,       από τις πηγές του Ταΰγετου. 
Στην πόλη της Αρεόπολης, ο Δήμος αγόρασε από ιδιώτες δύο 
οικόπεδα, εκ των οποίων το ένα το μετέτρεψε σε δημοτικό παρκινγκ και το άλλο σε σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, με γραφείο και αναψυκτήριο, που στεγάζονται σε νεοανεγερθέν   παραδοσιακό κτήριο. Σε όλο τό Δήμο, οι δρόμοι συντηρούνται
ικανοποιητικά με διαγραμμίσεις, σηματοδότηση και χωρίς λακκούβες. 
Την ερχόμενη τουριστική περίοδο, η εκβάθυνση και προέκταση
κατά 110 μ.της προβλήτας τού λιμένος θα περατωθεί και θα
μπορούν να ελλιμενίζονται κρουαζιερόπλοια, ολικού μήκους  
200 μ και με 1000 τουρίστες, για περιήγηση της Μάνης, με
προοπτική να επισκέπτονται το Γύθειο 50.000 χ. τουρίστες ετησίως. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 22,000,000  εκατομμυρια ευρώ, και χρηματοδοτείται από την
περιφέρεια Πελοποννήσου.                                  
Οι εξοφλήσεις ενταλμάτων πληρωμών εκτελούνται κάθε τέλος 
του μηνός, τα δε αποθεματικά του δήμου από αξιόπιστες πηγές
ανέρχονται σε 3,500,000 εκ.ευρώ.

Πληθυσμιακά υπολειπόμαστε της Α. Μάνης μόνο κατά 2,250
δημότες. Μορφολογικά η Ερμιονίδα δε συγκρίνεται, η παραλίες
της και τα εδάφη της δεν έχουν καμία σχέσει, με τη κακοτράχαλη
Μάνη. Η Ερμιονίδα ως τουριστικός προορισμός προσελκύει την ελίτ της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, απόδειξις οι
υπερπολυτελείς ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις. 
Και διερωτάται ευλόγως ο κάθε ένας από εμάς, ποίος εκ των οικονομικών υπηρεσιών του δήμου μας, θα μπορέσει να μας 
πληροφορήσει, γιατί ο Δήμος μας, δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε και στή στοιχειώδη ανάγκη ενός απλού νοικοκύρη, να διατηρεί το σπίτι του καθαρό!!!









Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Πέρασαν 73 ολόκληρα χρόνια, από το πρωινό της ημέρας που ο
ηρωικός Ι. Μεταξάς, εξ ονόματος του Ελληνικού Λαού, ταπείνωσε τον εκπρόσωπο του Ιταλικού φασιστικού  καθεστώτος, που απαιτούσε την υποταγή της Ελλάδας στον φασιστικό άξονα,
με το απλό, αλλά περήφανο OΧΙ, που συμπεριελάμβανε όλη την
αίγλη του Μολών Λαβέ!!!  

Ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του έγραφε:
<Εκείνη τη στιγμή μίσησα το επάγγελμά μου. Υποκλίθηκα με
βαθύτατο σεβασμό στο Γέροντα, που δεν δίστασε να διαλέξει
το δρόμο της θυσίας, αντί για την ατίμωση!!!>
Το ένδοξο Αλβανικό έπος αρχίζει, και το πρώτο επίσημο ανακοινωθέν του Ελληνικού στρατηγείου, μεταδίδεται από το
ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών, και σκορπίζει ρίγη περηφάνιας 
και ενθουσιασμού σε όλους τους ΄Ελληνες. 
<Ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλουν από της 5΄30 ώρας
σήμερον, τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της 'Eλληνο-
Αλβανικής μεθορίου. Αι ημετεραι δυνάμεις, αμύνονται του 
Πατρίου εδάφους.>

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, οι Έλληνες στρατιώτες έστελναν
το μήνυμα της νίκης στην υπόδουλη Ευρώπη, και ο μύθος του
αήττητου των στρατευμάτων του άξονα, διαλύεται και οι λαοί
ενθαρρύνονται. 
Και αντί όλα αυτά, να λαμπρύνουν την ιστορία της Ελλάδας, τους
δίνουμε σαν άφρονες πατροκτόνοι, δικαιολογημένες αφορμές
να μας λοιδορούν. 

Τις μέρες αυτές, θα πρέπει πέραν των λόγων και των παρελάσεων,
να μας δίνετε η ευκαιρία της περισυλλογής και της μνημοσύνης,
όλων εκείνων των παλικαριών, που θυσίασαν τη ζωή τους, για τή δική μας ελευθερία και των παιδιών μας.
Και όχι μόνο, αλλά και οι εκπρόσωποι των μικρών κοινωνιών,
που καταθέτουν στεφάνια προς ιερά ανάμνηση, να μη τα καταθέτουν στο άγνωστο στρατιώτη, αλλά στον επιφανή επώνυμο που έστω και εάν δεν τον γνώρισαν, να μπορούν να διαβάζουν
τα ονόματά τους στο τύμβο των ηρώων, προς τιμή των συγγενών
και φίλων που παρίστανται ευγνωμονούντες.        

Δυστυχώς αυτή τη περηφάνια μας τη στέρησαν, αφού τους
αθάνατους ήρωες μας, τους εγκατέλειψαν στη λήθη του
παρελθόντος, αποθανατίζοντας τους εφήμερους....
Εμείς κύριοι, δεν ξεχνάμε και όσο αναπνέουμε θα σας το θυμίζουμε, σαν υποχρέωση της ευγνωμονούσης  Πατρίδας,
προς τα θυσιασθέντα παιδιά της. 

Αδέλφια μας, αιωνία σας η μνήμη.

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

ΣΕ ΠΟΙΟ ΕΧΠΡΕΣ ΘΑ ΕΠΙΒΙΒΑΣΤΟΥΜΕ

ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ

Από σήμερα και μέχρι τον προσεχή Μάιο, οι υποψήφιοι, ο ένας
μετά τον άλλον, θα μας υποδεικνύουν την αναγκαιότητα της
λύσεως, του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμάτων.
Αυτό μας υπεδείκνυε και η σημερινή δημοτική αρχή,και ήταν 
το πρόβλημα που την έφερε σε αδιέξοδο, μέχρι και της απειλής
υποβολής παραιτήσεως. 
Και αυτό γιατί δεν ανέλαβε να καθοδηγήσει τους δημότες, στην
ορθή κατεύθυνση της λύσεως του σοβαρού αυτού προβλήματος,
που έβλαπτε το πολυτιμότερο αγαθό, την υγεία τους!!!  

Δεν ανέλαβε την πρωτοβουλία να απαιτήσει από τους αρμόδιους 
τη λύση, γιατί ήταν προσδεδεμένη στο άρμα των κομματικών
δεσμεύσεων και όχι αυτών έναντι των δημοτών της.
Δεν έθεσε προ των ευθυνών της την αντιπολίτευση, που σε όλο
αυτό το διάστημα, έπλεε ανεξαρτήτως, δίκην αντιτορπιλικού  
Αβέρωφ, λες και δεν ευθυνόταν για την υγεία των υποστηρικτών
της και τώρα αλώβητη και με την ψευδαίσθηση ότι έκανε το θεσμικό της καθήκον, -αντιπολιτευόμενη υστεροβούλως,- έρχεται  να ζητήσει την ψήφο, από αυτούς που ζητούσαν απεγνωσμένα τη λύτρωση!!! 

Μας υπέβαλαν στη λογική της προτιμότερης επιλογής, ταφής,
καύσης, ΦΟΔΣΑ, ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ, ΧΑΔΑ, λες και ο πολύς κόσμος
γνώριζε την έννοια αυτών των συντμήσεων, ώστε να περνά ο
καιρός αναμένοντας την ευσπλαχνία των κυβερνώντων, αντί της
δυναμικής διεκδίκησης, από την Κυβέρνηση ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκείνο που απολαμβάνουν σήμερα πολλές τριτοκοσμικές χώρες, το υγιές περιβάλλον.  
Κύριοι υποψήφιοι Δήμαρχοι, φανείτε ειλικρινείς προς τους δημότες σας και δηλώσετε τι θα πράξετε με τη διαχείριση των 
απορριμάτων, το νερό, την αφαλάτωση, το Μετόχι τις Μαρίνες τή Γλίστρα, και τις επί μέρους ανάγκες των κοινοτικών Διαμερισμάτων.

Σήμερα ο λαός έχει απαίτηση να μάθει από τους ηγέτες του, εάν
θα επιβιβαστεί στο εξπρές του μέλλοντος ή στο εξπρές του μεσονυκτίου!!! 


Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Γ. Σ. ΕΡΜΗΣ ΕΡΜΙΟΝΕΩΝ

Είναι άδικο να αναφερόμαστε σε θλιβερές στιγμές ενός συλλόγου,
που ασχολείτο με την αθλητική διαπαιδαγώγηση των νέων.
Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε σε ορισμένους ανθρώπους, που 
διαχειρίστηκαν των σύλλογο, σαν εργαλείο προσωπικών επιδιώξεων, πολιτικών ή οικονομικών, αδιαφορώντας για τους νέους που ασχολούνταν με τον αθλητισμό και μέσω αυτού παρήγαγαν αθλητικό Πολιτισμό.

Τον τότε Δήμαρχο τον προτρέπαμε να ενισχύει οικονομικά τον 
σύλλογο γράφοντας:
<Επειδή όμως τα ευχολόγια και οι εξορκισμοί δεν αποτρέπουν
τους νέους μας από τα σφαιριστήρια και τα μπαρ, (Προς Θεού
δεν τα αφορίζουμε τελείως, απλώς υπενθυμίζουμε το Μέτρο)
θα πρέπει ο Δήμος μέσω των ανταποδοτικών τελών ή ετησίων
επιχορηγήσεων, να στηρίζει τις προσπάθειες των αθλητικών και
πολιτιστικών συλλόγων.

Τους φιλάθλους συμβουλεύαμε γράφοντας:
<Οι φίλαθλοι πρέπει να ξέρουν ότι η ώρα των αγώνων, αποτελεί
την κατάληξει μιας ιδιαίτερης και μακροχρόνιας αθλητικής 
παιδείας και η νίκη και η ήττα, αντανακλά στην Πόλη που ετοίμασε τους αθλητές της. Η έντονη επιθυμία να νικήσουμε, δεν πρέπει να μας οδηγεί σε βιαιότητες και ύβρεις, άλλα να 
κυριαρχεί το αθλητικό πνεύμα και να αποδεχόμαστε την   ανωτερότητα των αντιπάλων μας, με ευγένεια και αξιοπρέπεια!!!
Στο ποδόσφαιρο συμμετέχει η νεολαία, η ελπίδα της Πατρίδας μας, και θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί, στη επιλογή των μελών των διοικήσεων.>

Όταν εγώ έγγραφα αυτά, η ελίτ του Δ.Σ. του Ερμιονικού Συλλόγου, απαντούσε στην έκκληση της νεολαίας της Ερμιόνης για οικονομική ενισχύσει, με τα εξής, εκτός των άλλων:
<Ερμιονικός Σύνδεσμος- έτος ιδρύσεως 1965- Πειραιάς 28-2-05 
Ο σκοπός του Ε.Σ. είναι η ανάπτυξη και καλιεργεια του πνευματικού και πολιτιστικού επιπέδου των εκ της Ερμιονίδας  
και εν Αθήναις η αλλαχού κατοικούντων όπως και η ανάληψης
κάθε ευγενούς πρωτοβουλίας, που θα εξυπηρετεί το κοινό καλό.
Επίσης επισημαίνει ότι:
Είναι αδύνατον με τα πενιχρά αυτά έσοδα να συνδράμει σωματεία, συλλόγους, και αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας, για
αυτό, ουδέποτε έπραξε και στο παρελθόν κάτι παρόμοιο.>
Σημ. Τα ανωτέρω, έχουν σχέσει με το αγωνιστικό πνεύμα και το
αθλητικό ιδεώδες, που χαρακτήριζαν τον πολιτισμό της αρχαίας Ερμιόνης; Ο  Ι.Λ.Μ.Ε χωρίς ταμείο προσέφερε 210 Ευρώ.

Τον πρώην Δήμαρχο δεν τον εξευμένισα εγώ, αλλά τα 51%  και
πλέον των συμπατριωτών μας, με τις συνεχείς επανεκλογές του, που δεν αμφισβήτησε ούτε ο Πατέρας Δημήτριος (Επιστολή του)
Επικαλούμαι την δήλωση του αντ/μαρχου κ, Σ. Κούστα στη δημόσια συγκέντρωση της Κίνησης Πολιτών του 2002 που είπε: Αντιπολίτευση στον Λεμπέση έκανε μόνο η <Ερμιονίς> .
Επίσης ο άνθρωπος εξομολογείτε μόνο τα αμαρτήματα του, γιατί η αγάπη προς την Πατρίδα είναι καθήκον απαράβατο.  
Τέλος η αναμόχλευση θλιβερών γεγονότων, δεν συμβάλει στην 
συμφιλίωση, αλλά στη διχόνοια, που εγώ αρνούμαι να συνδράμω.
   

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΥΓΕΝΗΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ

Για να αποκτήσεις κατά τις δυνατότητες σου την κορυφή, είναι
θεμιτή επιθυμία, και ιερόν καθήκον κάθε ανθρώπου, που δεν έχει
υιοθετήσει την εσχατολογική ρήση:                                           <Πάντα ματεώτης τα ανθρωπινά>!!!
Αρκεί τα μέσα που χρησιμοποιείς να μην υπερβαίνουν τα όρια της
Δημοκρατικής δικαιοδοσίας, και δεν προσβάλουν τον Συνάνθρωπό σου.Και επειδή ο λόγος περί Αθλητικού Πολιτισμού, ας μην απομακρυνθούμε από την ιστορία του Ερμή Ερμιονέων.
Δύο φορές κλήθηκα να αναλάβω ως πρόεδρος του συλλόγου, και αυτές όχι με δημοκρατικές διαδικασίες, άλλα δια βοής, κατόπιν παρακλήσεως των τότε παραγόντων, των οποίων τη μαρτυρία επικαλούμαι, και κατά ανάγκη δέχθηκα και μάλιστα το ανέφερα και στο διαχειριστικό φυλλάδιο 1998/1999, ως απευκταίο κακό.
Έγραφα τότε τα κάτωθι:

<Στην ανάγκη της συνέχισης της ιστορίας του συλλόγου μας, ο
κ, Δήμαρχος Ανάργυρος Λεμπέσης, αναγκάστηκε αυτή την αγωνιστική περίοδο, να διορίσει το διοικητικό Συμβούλιο.
Εύχομαι να μην επαναληφθεί, γιατί ο διορισμός, εκ προοιμίου δεν
φέρει τη σφραγίδα της ελεύθερης προσωπικής βούλησης και
προσφοράς, και τα επόμενα χρόνια τα Συμβούλια να προέρχονται,
μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες.
Για να συμβεί όμως αυτό, χρειάζεται η συμμετοχή των συμπολιτών μας, ως μέλη του συλλόγου, για να στηρίξουν τους αθλητικούς θεσμούς, που και οι ίδιοι υπηρέτησαν.
Ας μη φοβόμαστε την κριτική. Το έργο το πραγματοποιούν οι δημιουργοί και ποτέ οι κριτικοί!!!
Ο πρόεδρος του Ερμή. Γ. Νοταράς

Ας σημειωθεί ότι μέχρι το 1999, κανένας πρόεδρος δεν είχε χρησιμοποιήσει το γραπτό λόγο, για να δώσει διαχειριστικό απολογισμό, αγωνιστικής περιόδου και να το διανείμει στα σχολεία!!!

Ο Ερμής το 1999 ευρίσκετο υπό διάλυση,τον παρέλαβα στα χαρτιά με 34 παίκτες και στον αγώνα κυπελλου με το Ηλιόκαστρο στο γήπεδο της Θερμησίας αρχίσαμε τον αγώνα, με εννέα παίκτες και όπως τους είπα, για να τους εμψυχώσω και με δύο δάκρυα στα μάτια, έντεκα.

Οικονομική κατάσταση του Ερμή. Χρωστούσε από μη απόδοση λογαριασμών εκ των επιδοτήσεων στην Γραμματεία Αθλητισμού 21,500.000 εκ.Δρχ με αποτέλεσμα  να τους είχαν διακόψει  την ετήσια  επιδότηση. Με προσωπικές μου ενέργειες στην Γ.Γ.Α, διεγράφη το χρέος και συνεχίσθηκε η επιδότηση.
Τα έγγραφα στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου.

Το 2004 κατόπιν τριών άκαρπων συνελεύσεων και αφού στις εκλογές του 2002 δεν έλαβα ούτε το ποσοστό για να εισέλθω στο δημοτικό συμβούλιο και οι ....Φιλοδοξίες μου είχαν οικτρά ναυαγήσει, δέχτηκα κατόπιν παρακλήσεως να αναλάβω την ομάδα, αφού κανείς δεν δεχότανε να την αναλάβει, επειδή θα αγωνιζόταν στα γήπεδα Ηλιοκάστρου και θερμησίας, λόγο κατασκευής του νέου γηπέδου της Ερμιόνης, με επακόλουθο         την απουσία των φιλάθλων και των εσόδων!!!

Η φιλοδοξίες μου όποιος ενδιαφέρεται να μάθει, αρχίζουν και       τελειώνουν στην Ερμιόνη, ακόμα και αν κληθώ να βγω και       από τον τάφο θα κάνω την υπέρβαση, γιατί είναι η Πατρίδα μου!   Απόδειξης ότι εγώ και η οικογένεια μου θεωρώντας             προσβολή για τη γενιά μας, (για αυτό οικτίρω και τον εαυτό μου)   ή Ερμιόνη να γίνει Προάστιο του Κρανιδίου, αρνηθήκαμε να
ψηφίσουμε στις Δημοτικές εκλογές του 2010.                                   Και θα το επαναλάβουμε και το 2014.
Οι εκλογικοί κατάλογοι είναι αδιάψευστοι μάρτυρες!!!   

Ευτυχώς η συνήθεια μου να κρατώ τα σχετικά έγγραφα, μου         δίνουν το δικαίωμα, να υπερασπιζομαι τον εαυτόν μου.  





Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Ο ΑΘΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ

Πιθανόν το σχόλιο μου, αναφορικά με την τελετή των εγκαινίων,
της τοποθετήσεως ξύλινου δαπέδου στο κλειστό γυμναστήριο,
<Γεωργίου και Ευαγγελίας Μπουρνάκη> παρουσία της κυρίας
Μαριάννας Βαρδινογιάννη Μπουρνάκη, να ξένισε πολλούς 
αναγνώστες, όμως η αναφορά του κ, Δαμαλιτη, στην επί
ογδοηκονταετία αθλητική πορεία του Γ.Σ. Ερμής Ερμιονέων,
έρχεται να δικαιολογήσει την αγανάκτησή μου, για την απουσία  
των Θρησκευτικών και πολιτικών εκπροσώπων της Ερμιόνης.

Όταν έχεις αφήσει πίσω σου μια Ερμιόνη, όπως ακριβώς 
αναφέρεται στην αναφορά του καταστατικού του Ερμή, με το
σύνολο των γηγενών Ερμιονιτών να υπογράφουν,  για την αθλητική παιδεία των επερχόμενων γενεών, δεν μπορείς να μην
υπερηφανευεσαι για αυτούς και να μην οικτίρεις τον εαυτόν σου,
που επέτρεψες σε τυχοδιωκτικά στοιχεία, που εισέβαλαν για 
βιοποριστικούς λόγους, και χωρίς ίχνος σεβασμού να αλλοιώσουν
τον κοινωνικό ιστό των Ερμιονιτών. Παραδοθήκαμε άνευ όρων
στη μισαλλοδοξία και τον θρησκευτικό φανατισμό, ορισμένων
απατεώνων, που εκβίασαν την συνείδησή μας, στο ονομα της πίστης μας και της ιστορίας της Πατρίδος μας, προκειμένου να μας εκμεταλλευτούν, δι΄ ίδιον όφελος!!! 

Το 1998 συμβούλευα τους Ερμιονίτες:   
< Με τη σημερινή δομή και οργάνωση του Γ.Σ. Ερμής, δεν υπάρχει προοπτική για μια αναβαθμισμένη αθλητική παιδεία.
Είμαστε καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τα παιδιά μας, να
πιστεύουν στο Αμερικανικό όνειρο των Ράμπο ή το Δυτικό - Ευρωπαϊκό όνειρο των παιδιών των λουλουδιών, αδύναμοι να
τα προστατεύσουμε, αδύναμοι να τα οδηγήσουμε στο δρόμο, πού
χάραξαν για μας οι γονείς μας, οι ιερείς και οι δάσκαλοί μας.
   
Τυλιγμένοι η δική μας γενιά, στο δίχτυ μιας υλιστικής και
καταναλωτικής κοινωνίας, αιχμάλωτοι μιας ξενόφερτης  ανθελληνικής προπαγάνδας, εναντίον θεσμών και παραδόσεων,
στερημένοι από θαρραλέους μπροστάρηδες, σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε και μέσα μας θέριεψε η αδιαφορία, ο εγωισμός, η κακή κριτική για την νεολαία μας, λες και τα παιδιά μας ήρθαν    απ΄τον Άρη, και όχι απ΄τη δική μας οικογένεια.  

Προτού οι ευθύνες, για μια νεολαία χωρίς πνευματική και αθλητική ανάταση, πέσει στους ώμου μας, ας ξεσηκωθούμε και ας περιφρουρίσουμε διακριτικά, τους διδακτικούς και αθλητικούς
χώρους, ενισχύοντας ηθικά και υλικά, τις προσπάθειες υγειών 
μελών της κοινωνίας μας. Επειδή δε, η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, ας εγγραφούμε μέλη του συλλόγου μας και
πρώτα ο κ, Δήμαρχος, με το δημοτικό συμβούλιο, οι ιερείς και τα εκκλησιαστικά συμβούλια, οι καθηγητές οι δάσκαλοι και τα σχολικά συμβούλια, οι πρόεδροι και τα συμβούλια όλων των επαγγελματικών και πολιτιστικών συλλόγων και τέλος, ο πατέρας
η μητέρα, ο παππούς και η γιαγιά, που αγαπούν και μέ αγωνία
παρακολουθούν την πορεία των παιδιών τους.
Και όταν όλοι μαζί ενωθούμε σαν μια γροθιά και νιώσουμε τη δύναμη του καταναλωτή και του αποταμιευτή, θα έλθουν οι χορηγοί που θα μας απαλλάξουν και αυτής της μικρής συνδρομής.

Και τότε να είμαστε βέβαιοι, ότι και το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ  και το βόλεϋ και τις άλλες αθλοπαιδιές, θα μπορούμε να τις προσφέρουμε στους νέους μας, όχι από την τηλεόραση, αλλά έμπρακτα, μέσα στους αθλητικούς χώρους.            

Αγαπητοί δημότες και δημότισσες της Ερμιόνης, ας υιοθετήσουμε για τους νέους μας, την πρόληψη της αμαρτίας και όχι την συγχώρεση. 
Είμαστε η μοναδική κοινωνία στη γη, που ξοδεύει τόσα πολλά 
για τους νεκρούς και τόσα λίγα, για τους ζωντανούς!!! 
Ο πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ερμής, Γ. Νοταράς.

Το ανωτέρω άρθρο, δημοσιεύτηκε στο φυλλάδιο διαχειριστικής
περιόδου, που εκδόθηκε το 1999 και διανεμήθηκε στα σχολεία της Ερμιόνης, με τον εν γένει διαχειριστικό απολογισμό της ποδοσφαιρικής περιόδου 1998-1999.   

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Ο ΤΕΛΑΙΕΥΤΑΙΟΣ AΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΟΝ ΑΠΌΣΤΟΛΟ ΓΚΑΤΣΟ


Στην εκφωνηθείσα νεκρολογία υπό του εκπροσώπου του Κολεγίου Αθηνών, κατά την εξόδιο ακολουθία στο Α΄Νεκροταφείο Αθηνών, απεδόθη ο πλέον εύστοχος χαρακτηρισμό, στον αείμνηστο Δάσκαλο, ως ο Εγκόσμιος Ασκητής που θεωρούσε τον εαυτό του, πρώτον μεταξύ ίσων!!!

Αυτήν την ώρα του τελευταίου αποχαιρετισμού,αναλογιστήκαμε όλοι εμείς, που είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε μαζί του, στον
Ερμιονικό Σύνδεσμο, εάν υπήρξαμε τιμητές αυτού του τρόπου ζωής και των αξιών, που αυτός πρέσβευε;  

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

ΕΦΥΓΕ Ο Κ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Συνεπείς και με τα όρια του χρόνου, περίμενε να σημάνει το   σήμαντρο της εκατονταετηρίδος, για να εγκαταλείψει με νηφαλιότητα και πνευματική διαύγεια την επίγεια διδασκαλική
διαδρομή του, κατά την οποία κόσμησε με την προσωπική του
παρουσία, ένα από τα καλλίτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Αθηνών και διαπαιδαγώγησε επί σειρά ετών, μια μαθητιώσα
νεολαία που έμελλε να υπηρετήσει τους πολιτικούς και
επιχειρηματικούς θεσμούς  της χώρας!!!

Παράλληλα με την δραστηριότητα του, στην πνευματική ζωή της

Αθηναϊκής κοινωνίας, ως διευθυντής του Κολεγίου Αθηνών, 
υπηρέτησε και των Ερμιονικό Σύνδεσμο από ιδρύσεως του έως
και τού έτους 2005. Ο ενωτικός και ήπιων τόνων χωρίς ακρότητες
λόγος του,υπήρξε ο άρρηκτος κρίκος που συνέδεε τους Ερμιονίτες της περιοχής Αθηνών Πειραιώς, με την μητέρα Πατρίδα.  

Μπροστά στην ανθρώπινη φύση του κ, Απόστολου, το γνωμικό
ο αποθανών δεδικαίωται στερείται νοήματος!!! 

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

Όταν οι Έλληνες της Μικρασίας έφθασαν εδώ ως πρόσφυγες, από
τις χαμένες Πατρίδες, έφεραν μαζί τους έθιμα θρησκευτικά και
πολιτιστικά και τα μεταλαμπάδευσαν στην Ελλαδική κοινωνία.
Οι εκ Σμύρνης ΄Ελληνες έκτισαν τη νέα Σμύρνη και τον ναό της
του Θεού Σοφίας, και μαζί με το επιχειρηματικό δαιμόνιο και την
εργατικότητα του ξεριζωμένου, που έχει τη θέληση να ζήση με
αξιοπρέπεια, έφεραν και μερικά απ΄τα θρησκευτικά τους έθιμα.
Ένα από αυτά ήταν την Μεγάλη Πέμπτη να ανεβάζουν στο Σταυρό ένα πιστό μεροκαματιάρη, για να προσλαμβάνει μεγαλύτερη  τραγικότητα, η αναπαράσταση του Θείου δράματος! 
Αυτό το γεγονός έλαβε χώρα, από τον πρώτο χρόνο του ερχομού τους, πριν ή αρχίσει η αποκατάσταση τους και η φτώχεια και η
ανεργία κυριαρχούσαν, όπου μια μάνα γονάτισε μπρος στον 
εσταυρωμένο και με δάκρυα στα μάτια, τον παρακαλούσε να βρεθεί μια δουλεία για το άνεργο παιδί της, άλλα απάντηση δεν
πήρε. Την άλλη μέρα μεγάλη Παρασκευή, πρωί πρωί και πριν την αποκαθήλωση, η δόλια μάνα ξαναπήγε, γονάτισε και  τον παρακαλούσε, οπότε και ο άλλος εξουθενωμένος από την   ολονύκτιο ταλαιπωρία της αποκρίθηκε: <Μάνα και εγώ για το
μεροκάματο είμαι εδώ πάνω>

Όταν επομένως η πολιτική και θρησκευτική εξουσία, δεν σταυρώνεται για τον άνθρωπο, αλλά για το μεροκάματο, κανένα
πρόβλημα δεν λύνεται, γιατί προσκόπτει στην ψηφοθηρία της μίας και στην έξωθι καλή μαρτυρία της άλλης, οπού και οι       δύο είναι μητέρες της κυνικής απραξίας .
Ο Μάιος δεν είναι μακριά, ας ελπίσουμε ότι θα είναι η απαρχή 
της έκφρασης, της ελεύθερης συνείδησης, που θα καθοδηγήσει   το χέρι, στην ορθή επιλογή!!!