Κον ΣΤΑΜΑΙΟΝ ΔΑΜΑΛΙΤΗ

 

ΕΡΜΙΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Αγαπητέ φίλε Μάκη επειδή εγώ δεν ενεργό καθ΄ υπόδειξη άλλα ως υπεύθυνο μέλος του ως άνω Συνδέσμου σε πληροφορώ ότι : 1) κατά την Γενική Συνέλευση της 8^ης Φεβρουαρίου 2004 έγιναν και αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ του Ερμιονικού Συνδέσμου εις την οποία και Προήδρευα.  2) Η αρχαιρεσίες έγιναν συμφώνως το Καταστατικό του Συνδέσμου το εγκριθέν υπό του  Πρωτοδικείου Αθηνών με αυξ. αρ. 10942/ 18-5-1965 Και εξελέγη Πρόεδρος ο Κύριος Ιωάννης Σπετσιώτης και Αντιπρόεδρος ο κ, Λίνος Μπενάκης. 3) Τον Φεβρουάριο του 2011 παρατήρησα ότι το επιστολόχαρτο του Συνδέσμου που έγραφε έτος Ιδρύσεως 1965 είχε αφαιρεθεί, μού κίνησε την περιέργεια και την 11-2-2011 επισκέφτηκα το Πρωτοδικείο Αθηνών επί της οδού Λουκάρνεως και εζήτησα αντίγραφο του Καταστατικού ο υπάλληλος μου έδωσε ένα ευρετήριο και μου είπε επειδή έχω δουλειά βρες μου τον τόμο εγγραφής του συνδέσμου και θα στον βρώ να πας να βγάλεις μια φωτοκόπια και έλα να στην θεωρήσω. Αυτό το Καταστατικό εχω εις χείρας μου  χωρίς καμία άλλη Παραπομπή ή τροποποίηση. 4)  Τον Αύγουστο του 2020 ως είχα δικαίωμα εζήτησα από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου να με πληροφορήσει ποιο Καταστατικό ακλουθεί και δεν έλαβα καμιά απάντηση ως επίσης και τον Αντιπρόεδρο κον Φασιλήν  Γεώργιο. 5) Την 29-9-2020  επισκέφτηκα πάλι το πρωτοδικείο  ΑΘΗΝΏΝ και εζήτησα νέο πιστοποιητικό γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω πως μπορούσε ο Ερμιονικος σύνδεσμος να επεκτείνει τις δραστηριότητες και πέραν της Ερμιόνης εκτός και εάν έχει αλλάξει Καταστατικό. Ακολούθησα την ίδια διαδικασία και διαπίστωσα ότι στο ευρετήριο η σελίδα που ήταν εγγεγραμμένος ο Σύνδεσμος μας έλειπε, διαμαρτυρήθηκα άλλα ο υπάλληλος δεν μπορούσε να με εξυπηρετήσει . Έφυγα και επέστρεψα την άλλη μέρα    με τα στοιχεία του προηγούμενου Καταστατικού αλλά ο τόμος που ήταν εγγεγραμμένος δεν ήταν στη θέση του. Τότε ο υπάλληλος με προέτρεψε να τον αναζητήσω στα δικαστήρια του Πρωτοδικείου. Πράγματι επήγα και τον βρήκα στο γραφείο της κας ΡΟΒΟΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ  εζήτησα αντίγραφο αλλά ανταυτού μου έδωσαν ένα πιστοποιητικό περί Κατάθεσης Σωματείου το ο ποίο και έχω εις χείρας μου. Εις αυτό αναγράφονται τέσσερις τροποποιήσεις  μια εκ των οποίων είναι αυτή που αναφέρεις 21-11-1991 .η οποία ευρίσκεται εις χείρας μου και η οποία δεν αναφέρεται σε απόφαση Γενικής Συνελεύσεως άλλα  είναι υπογεγραμμένη από τον  αείμνηστο Απόστολο Γκάτσο και την σφραγίδα του συνδέσμου μας και την υπογραφή του τότε  Γραμματέα (το όνομα στη διάθεση όποιου ενδιαφέρεται). Επειδή ο αείμνηστος Απόστολος Γκάτσος ήταν υπεράνω κάθε υποψίας, για να διαπράξει τέτοιου είδους αλχημείες, θεωρώ υπεύθυνο για τις κατόπιν εορτής  τροποποιήσεις τον σημερινό Πρόεδρο κον Ιωάννη Σπετσιώτη και προκειμένου κάποιος υπάλληλος του Πρωτοδικείου να απολυθεί καλλίτερα να πάει αυτός στο σπίτι του!!!  Όσο για τα σχολειά σου στο πρόσωπο μου αγαπητέ Μάκη, τα αντιπαρέρχομαι γιατί εγώ δεν συνηθίζω να αλλάζω γνώμη για τους φίλους μου.

Νοταράς  Γεώργιος

ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΕΡΜΙΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

 

Τα γεγονότα όπως εγιναν από έναν που τα έζησε με την μαρτυρία και των επιζώντων 1) ΛΙΝΟΣ ΜΠΕΝΑΚΗΣ 2) Καραγεωργίου Ιωάννης 3) Καραγεωργίου Αικατερίνης / οι οποίοι και υπογραφούν την από 28-Μαιου του 1961 αίτηση που κατέθεσε ο Ερμιονίτης Δικηγόρος  Αθηνών   Γεώργιος Οικονόμου και αναφέρει εις το Άρθρον 24^ον κατά λέξη: Προσωρινώς και μόνον  δια την μέριμνα προς αναγνώρησιν του Σωματείου θέλει εκλεγεί τριμελές προσωρινόν ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ συμβούλιο όπερ και θα συγκαλέσει Γενική Συνέλευση προς εκλογήν του τακτικού ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. Ο Ερμιονικος Συνδεσμος αναγνωρίσθει υπό του ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ       Μέ αυξ.αρ.10942\18-5-1965 . Ακριβές θεωρημένο αντίγραφο 11-2-2011.

Νοταράς Γεώργιος

Αγαπητή Ερμιονίδα μας αρέσει δε μας αρέσει εγώ ο Γεώργιος Νοταράς δεν συνηθίζω να θίγω υπολήψεις εκτός εάν οι θιγόμενοι είναι ανυπόληπτοι!!!

Ο ιδιος

ΠΡΟΣ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟ Δ.Σ ΕΡΜΙΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

 Κ, ΛΙΝΟ  ΜΠΕΝΑΚΗ

Δεν έχουμε εμείς τα μέλη του ιστορικού Ερμιονικού Συλλόγου που να απευθυνθούμε για να μάθουμε την αλήθεια και έτσι καταλήξαμε σε εσάς      κ, Μπενάκη, ως έναν εκ των ιδρυτών του Συλλόγου και θεματοφύλακα των  αρχών και παραδόσεων του!!!

 Κ, Μπενάκη, και επίτιμε αντιπρόεδρε του Συλλόγου, έχω ρωτήσει τον κ, πρόεδρο ποίο είναι το εν ισχύ Καταστατικό του Συλλόγου ως και τον αντιπρόεδρο και απάντηση δεν έχω πάρει!!! Να ρωτήσω τον Γενικό Γραμματέα αυτός ασχολείται από το Μάρτιο του 2018 με τα Ιστορικά γεγονότα- ως Ιστορικός ερευνητής- του 1944 που έλαβαν χώρα στην ιδιαιτέρα μας Πατρίδα, βεβαίως όχι γιατί είναι ανίκανος, αλλά γιατί δεν του το επιτρέπει το Διοικητικό Συμβούλιο!!!  

Κ, Μπενάκη το θέμα είναι σοβαρό και εάν εσείς σιωπήσετε δεν έχω άλλη οδό να ακολουθήσω παρά να καταφύγω στη δικαιοσύνη ( Πρωτοδικείο) διότι όπως γνωρίζετε ο Ερμιονικός Σύνδεσμος έχει περιουσία και έχουμε υποχρεώσει να την προστατεύσουμε  από ευυπόληπτους  συμπατριώτες μας, που δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό. Αυτά και εις γνώση των συνεπειών του Νόμου!!!   

Νοταράς Γεώργιος

Ο ΕΡΜΙΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

 

ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Η μεγαλύτερη πολιτιστική απάτη που στήθηκε ποτέ στην Ερμιόνη είναι το Αριστείο Απόστολος Γκάτσος το βεβαιώνω εγώ που είμαι μέλος του συνδέσμου από το 1965.  Το περσινό Καλοκαίρι ρώτησα τον Πρόεδρο ποιο είναι το Καταστατικό του Συνδέσμου και ακόμα δεν μου απάντησε. Την 18^η Ιανουαρίου ρώτησα τον αντιπρόεδρο και ήμουν βέβαιος ότι αν δεν απαντήσει, θα παραιτηθεί, άλλα διαψεύστηκα, τον λόγο τον γνωρίζει αυτός!!! Εάν κάποιος αμφιβάλει να αποταθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών για να πάρει την απάντηση. Θα επανέλθω και όποιος έχει προβεί σε παραποίηση δημοσίου έγγραφου θα ντρέπεται σε όλη του τη ζωή!!! Λυπάμαι εντιμότατοι απατεώνες!!!

Νοταράς Γεώργιος

ΝΥΝ ΑΠΟΛΥΕΙΣ ΤΟΝ ΔΟΥΛΟΝ ΣΟΥ ΔΕΣΠΟΤΑ.....

 

Κ, Γανώση, εάν ρωτούσες τον πατέρα Νικόδημο, θα σου έλεγε ότι ο εκ δεξιών του Κυρίου, με ένα μνήσθητι μοι Κύριε, μπήκε πρώτος στον Παράδεισο, εσύ τι την ήθελες την μακροσκελή απάντηση στη Κυρία Αντωνοπούλου;

Ουδέν κακό αμιγές καλού.

Κ, Γανώση η Εθνική  Αντίσταση άρχισε το 1941 και τελείωσε αρχές 1945, επομένως οι Ερμιονίτες δεν ήταν θύματα του εμφυλίου!!! 

Και μια προειδοποίηση στον Γιώργο τον Φασιλή, που είναι Αντιπρόεδρος του Ερμιονικού Συνδέσμου, να προσέχει μήπως κατά την απογείωση υποστεί Βέρτικο, και είναι ΚΡΙΜΑ, γιατί κάθε Σύνδεσμος έχει ένα Καταστατικό  και με αυτό πορεύεται!!! 

Ο Ερμιονικός που είναι αντιπρόεδρος πόσα έχει; Εάν δεν ξέρει είναι θύμα, αν ξέρει είναι συνυπεύθυνος.  

Νοταράς Γεώργιος

ΥΓ. Κ, Δαμαλίτη εγώ δεν έχω ευρύ αναγνωστικό κοινό, εάν εσύ μου δώσεις το λόγο σου να παρουσιάσεις τις αποκαλύψεις μου, εγώ ευχαρίστως μέσω του Αλιβανιστου σου τις παραχωρώ!!!  

 

 

 

 

 

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ Αι ΒΑΣΙΛΗ

 

Ήταν ένα πρωινό του Ιούλη το 1967 όταν προσεγγίζαμε μια αφιλόξενη αμμώδη ακρογιαλιά, ενός παραλιακού χωριού, που τίποτε το ιδιαίτερο δεν σηματοδοτούσε την ύπαρξη του, ούτε φανάρι, ούτε λιμάνι, ούτε κανένα σημαντικό ευδιάκριτο κτήριο, τίποτε απολύτως, εκτός από ένα οικισμό με αραιά σπίτια και άλλες υποτυπώδης κατοικίες . 

Με ιδιαίτερη προσοχή και πολύ μικρή ταχύτητα προσεγγίσαμε την ακτή και αγκυροβολήσαμε σε περίπου 300 μέτρα απόσταση. Ερημιά, λίγοι άνθρωποι κυκλοφορούσαν στην παραλία και αυτοί μόνο για να την χρησιμοποιήσουν ως χώρο υγιεινής, με την κελεμπία (Ένα είδος λευκού ενδύματος που σκέπαζε ολόκληρο το σώμα τους ) να χρησιμοποιείται ως επικάλυμμα για να διατηρούνται τα προσχήματα της δημοσίας αιδούς, τα δε θαλάσσια κύματα διατηρούσαν το χώρο καθαρό και εύοσμο !!!

 Καμία επικοινωνία ούτε ραδιοτηλέφωνο ούτε ασύρματο, ο μόνος πλησιέστερος σταθμός που στέλναμε τα τηλεγραφήματα αφίξεως το Μπαχρέιν. Πέρασε η μέρα και δεν φάνηκε κανένας, για να ελευθεροκοινωνήσουμε. Την επομένη άρχισα να ανησυχώ, μήπως και δεν είχαν πάρει το τηλεγράφημα, όταν ο υποπλοίαρχος μου πρότεινε να ρίξουμε τη βάρκα και να βγούμε έξω. Όχι του είπα, γιατί δεν ξέρουμε τί νόμοι ισχύουν και μήπως βρεθούμε αδικαιολόγητα σε καμία φυλακή.

Την τρίτη μέρα αποφάσισα να ζυγώσω το καράβι  όσο ποιο κοντά μπορούσα στα 50 μέτρα, λασκάροντας την Άγκυρα . Κατεβάσαμε τη σκάλα μέχρι τα δυο σκαλοπάτια να μπουν στο νερό, η θερμοκρασία θα ήταν πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου, δίπλωσα το παντελόνι το πουκάμισο  και ένα ζευγάρι σαγιονάρες, τα έδεσα στο κεφάλι, κατέβηκα τις σκάλες και προσεκτικά μη βρέξω τα ρούχα μπήκα στη θάλασσα και κολύμπησα μέχρι τη στεριά, βγήκα έξω άπλωσα τα ρούχα στην άμμο γιατί είχαν βραχεί και σε δέκα λεπτά τα φόρεσα και βγήκα σε ένα αμμόδρομο. 

Κανένας δε με σταμάτησε, κανένας δε με ρώτησε, μόνο που με κοιτούσαν περίεργα, τότε ρώτησα ένα μάλλον Πακιστανό εργάτη, που είναι το γραφείο του Ραις Χασάν και ευγενικά με οδήγησε στο γραφείο του. Εκεί συνάντησα ένα Ιρανό, που με ρώτησε πώς βρέθηκα εκεί, του εξήγησα και με ιώβειο υπομονή μου είπε κάπταιν εδώ με τη βοήθεια του Θεού, δε βιαζόμαστε. Κάθισα στο σοφά με μαξιλάρια και  ένας υπηρέτης κάθε τόσο μου γέμιζε την κούπα με αραβικό καφέ, όταν στο γραφείο ήρθε ένας ιρακινός αριστοκράτης, εξόριστος από το καθεστώς Μπααθ του  Iraq και μου συστήθηκε ως τζο Γιατσι, ως ο εξ απορρήτων του Sheh jayan bin syltan και παραλήπτης του φορτίου.

Με πληροφόρησε ότι θα ξεφόρτωνε το φορτίο με φορτηγίδες από την άλλη μέρα το πρωί .Παρακάλεσα τον πράκτορα να μου δώσει ένα γράμμα να χρησιμοποιώ τη βάρκα του βαποριού για να επικοινωνώ με τη στεριά, για τις δουλειές του βαποριού και για τα αναγκαία τρόφιμα. Πράγματι την άλλη ημέρα άρχισε η εκφόρτωση και από τους εργάτες μάθαμε ότι ο σημερινός σεΐχης, είναι ένας προοδευτικός άνθρωπος,  που προσπαθεί να αναμορφώσει το Αμπού Ντάμπι,  αντίθετα από τον αδελφό του Σαχμπούτ,  όποιος  αποταμίευε τα έσοδα από το πετρέλαιο, στα υπόγεια του παλατιού σε σημείο που τα τρωκτικά της ερήμου, έστηναν πάρτι με χάρτινες Αγγλικές λίρες.

Το 1966 οι οικογένεια με την υποστήριξη των Αγγλων, έστειλαν τον Σαχμπούτ στο θερινό παλάτι, στην όαση του Αλ Αιν και ανέλαβε ο Σεΐχης Ζαγεντ μπιν σουλτάν, ο οποίος άνοιξε τα ταμεία και άρχισε να αναμορφώνει την έρημο σε επίγειο παράδεισο, όπως είναι τώρα το Αμπού Ντάμπι. 

Την τρίτη μέρα της εκφόρτωσης με μια επιστολή με καλούσαν στο γραφείο, που με ζητούσε ο εκπρόσωπος του Σεΐχη, πράγματι η συνάντηση έγινε και μου πρότεινε εάν το πλοίο είναι ελεύθερο να το χρονοναυλώσουν για ένα χρόνο, να μεταφέρει τσιμέντα και ότι άλλο χρειαζόταν, από το Καράτσι του Πακιστάν στο Αμπού Ντάμπι. Στην αρχή ήμουν επιφυλακτικός, γιατί με την κατάσταση που επικρατούσε στη πόλη, είχα αμφιβολίες εάν θα ήταν αξιόπιστοι στις καταβολές των χρημάτων και τις άλλες υποχρεώσεις του πλοίου στα  λιμάνια προσεγγίσεως, γιατί δεν υπήρχε άλλη αρχή να διεκδικήσει κανείς τις απαιτήσεις του, ούτε δικαστήρια ούτε λιμεναρχεία τίποτε παρά μόνο ένας, ο Σεΐχης !!! 

Εκμυστηρεύτηκα τους φόβους μου στο Τζο Γιατσι, ο οποίος με καθησύχασε ότι στις διεθνής συναλλαγές  ακολουθούσαν το Αγγλικό δίκαιο. Υπογράψαμε τη χρονοναύλωση για ένα χρόνο και έτσι άρχισε  η συνεργασία μας χωρίς κανένα πρόβλημα. Με τη συμπλήρωση του χρόνου, αντικατέστησα το πλοίο <Μηχαλης> με το <ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ> και συνεχίστηκε η συνεργασία. Εν τώ μεταξύ στο  Πακιστάν υπουργός των εξωτερικών είχε αναλάβει ο Ζουλφικάρ Αλι  Βούτο και μετέπειτα πρωθυπουργός, ο οποίος μέσω του τζο Γιατσι είχε αναπτύξει προσωπικές σχέσεις με τον Σεΐχη, αποβλέποντας και στην οικονομική στήριξη του και μαζί με το φορτίο του έστελνε δώρα, όπως  λιοντάρια, άλογα, Καμήλες και σε όλη την κουβέρτα γλάστρες με λουλούδια, τα οποία παρελάμβανε ο ίδιος από το πλοίο, προς καλλωπισμό των δρόμων και πλατειών, που μέρα με την ημέρα άλλαζε όψη το Αμπού  Ντάμπι.

Στό πλοίο υπηρετούσαν κατά καιρούς οι Ερμιονίτες, Παπακυριακού Μιχαήλ,  Λακούτσης. Δημήτριος, η σύζυγος του Ειρήνη, ο Σταμάτης Λακούτσης και ο μπάρμπα Μιχάλης ο Κομμάς. Όταν το πλοίο διέσχιζε τα στενά για να μπει στο Περσικό κόλπο, τα παραπλέοντα πλοία με απορία παρακολουθούσαν ένα πλοίο σωστός πλωτός ανθόκηπος να πλέει δίπλα τους. 

Στις 17 Δεκεμβρίου του 1969 ερχόμενο το πλοίο από την Ινδία προς το Καράτσι, φορτωμένο με τσιμέντα για να παραλάβει τα συνήθη δώρα για το Αμπού Ντάμπι, συνάντησε σφοδρή κακοκαιρία ασυνήθιστη για την εποχή και την περιοχή, με αποτέλεσμα να πάθει ανεπανόρθωτες ζημιές και ο πλοίαρχος προκειμένου να σώσει το πλήρωμα, το προσθαλάσσωσε σε αμμώδη ακτή 60 μίλια νοτίως του λιμένος του Καράτσι . Ήρθε το πλήρωμα στο Καράτσι και από εκεί επαναπατρίστηκε  στην Ελλάδα.

 Εγώ Παραμονή πρωτοχρονιάς αναχώρησα από Καράτσι για Ντουμπάι, με προορισμό το Αμπού Ντάμπι, προς τακτοποίηση εγκρεμών  λογαριασμών. Έφτασα στο Ντουμπάι αργά το βράδυ και κατευθύνθηκα στο μόνο ξενοδοχείο που υπήρχε τότε το Μπουστάν,  διευθυντής του οποίου ήταν ο γνώριμος μου κ, Ξενάκης από το Κάιρο και τον παρακάλεσα να μου δώσει ένα οδηγό έμπιστο του να με πάει στο Αμπού Ντάμπι και να με περιμένει να με φέρει πίσω, γιατί το μόνο διεθνές αεροδρόμιο  στα Εμιράτα ήταν του Ντουμπάι, από όπου θα επέστρεφα στην Αθήνα.

Πράγματι αναχωρήσαμε περί τις 11.00μμ δρόμος δεν υπήρχε, ούτε φωτισμός, αλλά ο ένας οδηγάς ακολουθούσε τα ίχνη του προηγούμενου αυτοκινήτου μέσα από την έρημο για να φθάσει στο Αμπού Ντάμπι. Πολλές φορές όταν είχε αέρα που μετακινούσε την άμμο και σκέπαζε τα ίχνη του προπορευόμενου,  περιπλανιόντουσαν στην έρημο και κατέβαιναν στην ακτή και έπαιρναν [Αμπάριζα). Κατά τα μεσάνυχτα λέω στον οδηγό σταμάτα, συμβαίνει τίποτα κύριε, όχι αλλά αλλάζει ο χρόνος αδερφέ, αναβόσβησε τα φώτα τρεις φορές, σφύριξε άλλες τρεις και προχώρα. 

Το πρωί της πρωτοχρονιάς μπήκα στο γραφείο του ΤΖΟ Γιατσι ασπροπόδαρος, ξαφνιάστηκε πως από εδώ Κάπταιν μου λέει και εγώ του εξήγησα το λόγο. Αμέσως ειδοποίησε τόν σεΐχη ο οποίος ήρθε στο γραφείο και αφού μίλησαν Αραβικά, ο Τζο με ζύγωσε και κάτι μου ψιθύρισε κατ΄ εντολή του και εγώ τον ευχαρίστησα  ακουμπώντας το χέρι στο μέρος  της καρδιάς !!!

Εδώ τελείωσε η συνεργασία μας που διήρκεσε 2 χρόνια και έξη μήνες και αρχίζει το Παραμύθι. Πριν λίγες μέρες στο Νότιο όρμο της Ερμιόνης αγκυροβόλησε ένα υπερπολυτελές πλοίο αναψυχής, ο ιδιοκτήτης του που ήρθε να αγοράσει το Ermioni Club δεν ήταν άλλος, από το υιό του αείμνηστου σεΐχη Ζάγεντ  βιν Σουλτάν, 

Εγώ και η επιζώντες Ερμιονίτες που υπηρέτησαν στο <Αγία Άννα>  τον καλωσορίζουμε και ευχόμαστε η παρουσία του στην ιδιαιτέρα  μας Πατρίδα, να είναι χρήσιμη, όσο η δική μας κάποτε, στη δική του.

Νοταράς Γεώργιος

 

 

ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠ΄ ΤΙΣ ΚΟΥΙΝΤΕΣ

 Κ, ΙΩΣΗΦ  ΓΑΝΩΣΗ.

Η κ, Αντωνοπούλου Πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε

Σας κατήγγειλε χωρίς υπεκφυγές ότι οι παραλείψεις δεν  είναι εκ παραδρομής, αλλά σκόπιμες και υποβολιμαίες . Αυτό δεν σας ενόχλησε για να διατυπώσετε τις όποιες ενστάσεις σας, προς ικανοποίηση των δημοτών σας, που είναι και περιουσία τους. Έκτός αν η απάντηση είναι εκ προτροπής και όχι από ανάγκη αξιοπρεπούς ανάληψης ευθύνης.

Κ, Πρόεδρε, δεν είστε πλέον πίσω από τις Κουίντες, ο λαός δια της ψήφους του σας έφερε επί σκηνής ως πρωταγωνιστή και το φιλοθεάμων κοινό, έχει απαίτηση  (εν ταις πράξεσι) να γνωρίζει ως απόλυτος νοικοκύρης και όχι εκ κληρονομικού δικαιώματος,  ποιος υποσκάπτει την ενότητα και τη συνεργασία. 

Κ, Πρόεδρε, έχετε υποχρέωση εκ καθήκοντος, να απαντάτε με παρρησία που την οφείλετε στους δημότες σας, που σας αξίωσαν να τους εκπροσωπείτε. Την ίδια καταγγελία έκανε και ο δήμαρχος ότι δεν απαντάτε στις επανειλημμένες εκλύσεις του, περί αποκαταστάσεως των θυμάτων της θηριωδίας των Γερμανών. 

Κ, Πρόεδρε, ωραίο το θέαμα όταν συνοδεύετε και από πνευματική ανάταση, άλως όταν σβήσουν τα φώτα της ράμπας. η κατήφεια βασιλεύει.                Όσο για τα λάβαρα που μας παράδωσαν οι γονείς μας, η γενιά μου τα έστειλε στο Κρόθι για πλύσιμο και μας έμειναν τα κοντάρια για να κονταροχτυπιόμαστε !!!     

Νοταράς Γεώργιος