Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ

Αγαπητέ Μάκη,

Ελπίζω οτι ακόμα δεν είμαι ένας εκκεντρικός  γέρος, με έμμονες ιδέες  και ανικανοποίητα αιτήματα, ούτε ότι είμαι ένας αλαζόνας, που ανοήτως επιφορτίζομαι την ανάγκη της αποδόσεως τιμών  στους πεσόντες αδελφούς μας, αν δεν ήταν ένας θεσμός που ανάγεται στους αρχαίους χρόνους. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα. ότι οι Έλληνες διέκοψαν τον πόλεμο στην Τροία, για να αποδώσουν τιμές  και να θάψουν τους νεκρούς του πολέμου.

Του Περικλή ο επιτάφιος, που αναφέρεται στους νεκρούς του πελοποννησιακού  πολέμου, θεωρείται ως ένας από τους λαμπρότερους επικήδειους  που εκφωνήθηκαν  ποτέ παγκοσμίως   και στο βιβλίο  THE WORLD’S  GREAT  SPEECHES  καταλαμβάνει την πρώτη Θέση ανάμεσα σε 278 ομιλίες διακεκριμένων προσωπικοτήτων από όλο τον κόσμο!!!

Στον  επιτάφιο που εκφώνησε ο Δημοσθένης αναφερόμενος στους νεκρούς  Αθηναίους και Θηβαίους, της μάχης της Χαιρώνειας  το 388 πχ, επίσης αποδίδει τιμάς και επαίνους, και την υποχρέωση της πατρίδας να ενταφιάζονται δημοσία δαπάνη!!!

Όταν οι προγονοί μας άφησαν αυτές τiς παρακαταθήκες, οι άλλοι λαοί τότε και σήμερα   έμεναν και μένουν έκθαμβοι στην μεγαλειώδη ανάταση του Ελληνικού πνεύματος.    

Σήμερα, 2.600 χρόνια μετά, σε μας τους Ερμιονίτες,  μας διαφεύγει  ο αγωνιώδεις προβληματισμός  του Σωκράτη, πως θα απολογηθούμε στους προγόνους μας για τους θεσμούς που δεν σεβαστήκαμε.

  

 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ <ΠΗΛΑΛΑΓΑΝΕ>

Προς: Κα, Πρόεδρο του Ι.Λ.Μ.Ε. Ερμιόνης

Αγαπητή κα, Πρόεδρος,

Σας συγχαίρω για την ιστορική τεκμηρίωση των όσων αναφέρονται στην κατατοπιστική πινακίδα, που ανάρτησε η κοινότητα Ερμιόνης στο Μπίστι και η οποία συμβάλει στην ενημέρωση Ερμιονιτών και ξένων, για την ουκ εκ των ασήμων πόλεων (αείποτε) Ερμιόνη!!!      

Θα αποτελούσε δε πράξη αξιοσέβαστη και αξιέπαινη, εάν ο Ι.Λ.Μ.Ε. αναλάμβανε την ευθύνη της ενημέρωσης, των νεότερων ή και των αγνοούντων την ιστορία της πόλης μας, Αρχόντων. Ό αείμνηστος πατέρας σας στο βιβλίο του <Ημερολόγιο Εθνικής Αντίστασης Ερμιόνης> αναφέρεται σε αυτούς που <πηλαλάγανε> και που θυσιάστηκαν πολεμώντας τους βάρβαρους κατακτητές, στην προσπάθεια τους να ελευθερώσουν την πατρίδα μας. Εμείς οι του Δήμου- Γέροντες όχι μόνο τα διαβάσαμε, αλλά υπήρξαμε και μάρτυρες των ηρωικών πράξεων των και δεν μπορούμε να πιστέψουμε, ότι η γενιά μας υπήρξε τόσο αγνώμων, ώστε να μην αναφέρουμε ούτε τα ονόματά τους στο τύμβο των ηρώων.

Υπήρξαμε γενναιόδωροι στους άκαπνους και φυγόπονους και γυρίσαμε την πλάτη στους ελευθερωτές μας. Εάν εμποδίζεστε να πράξετε τις επιταγές της Εθνική σας συνείδησης, παραιτηθείτε για να καταξιωθείτε.

ΕΠΙ ΤΟΝ ΤΥΠOΝ ΤΩΝ HΛΩΝ

 

Σε ότι αφορά την Ερμιόνη.

Κ, Δήμαρχε η ιστορία θα κρίνει την προσφοράς σας στην κοινωνία  αντικειμενικά, εγώ υποκειμενικά σκεπτόμενος απογοητεύτηκα γιατί είχα την ελπίδα ότι όπως τον ασθενή, προκειμένου να τον εξετάσετε, δεν τον υποβάλετε στο ερώτημα της κομματικής ταυτότητας,  αλλά πιστός στον όρκο του Ιπποκράτη, όχι μόνον τον εξετάζατε αλλά και τον θεραπεύατε.                          Έτσι ήλπιζα ότι και ως Δήμαρχος, με δημοκρατικές διαδικασίες θα επιλέγατε αξιοκρατικά τους συνεργάτες σας. Για αυτό  εκφράζω την απογοήτευση μου για το ότι υπήρξατε κομματικός δήμαρχος,  αφού  όλες οι επιτροπές στην κυριολεξία συγκροτήθηκαν με κριτήριο την κομματική ταυτότητα. Θεωρώ επίσης ότι οι ηγέτες δεν παραιτούνται μελλοντικά αλλά άμεσα, ούτε αποποιούνται την ευθύνη λέγοντας ότι στη Δημοκρατία ο λαός υπαγορεύει τη βούληση του. Αυτό συμβαίνει Άπαξ στις εκλογές, άλλως γράφει ο Θουκυδίδης  για τον Περικλή <Κατείχε το πλήθος ….και ουκ ήγετο μάλλον υπ’ αυτού ή ούτος ήγε>. Αυτό το κακό παράδειγμα υιοθέτησαν και οι συνεργάτες σας και αυτομόλησαν πριν η δημοτική αρχή εκτίσει την  θητεία της ως όφειλαν,  αποποιηθήκαν δε των αρχών της Πατριωτικής παράταξης σας, προσχωρώντας σε άλλους συνδυασμούς και ιδέες που προφανώς ανακάλυψαν εκ των υστερών, ότι τους εκφράζουν.                                                     K, Δήμαρχε κατά τον χρόνο της αυτοκριτικής σας, διαβάστε τα κείμενα που αναρτήσατε στην προσωπική σας ιστοσελίδα και αυτών που επιτρέψατε να την χρησιμοποιούν ως εργαλείο αντιπαράθεσης και θα διαπιστώσετε ότι δεν υπήρξατε Δήμαρχος όλων των δημοτών, διότι η αντιπολίτευση που αντιμάχεστε αντί να συνεργάζεστε,  εκπροσωπεί σχεδόν το 49 % των δημοτών σας.         

                          -----------------------------------                                

Κ, Λάμπρου, απαλλαγμένος από τα βαρίδια της Πατριωτικής Παράταξης, με πρώτον τον αρχηγό σου, προσπαθείς να μας πείσεις ότι προέρχεσαι από παρθενογένεση και ότι οι καλές σου προθέσεις και ιδέες, δεν ευδοκίμησαν λόγω της πληθωρικής παρουσίας του δημάρχου, που σκοπίμως σε κρατούσε στη σκιά του. Και ευκαιρίας δοθείσης, λόγω της πρόωρης παραιτήσεως του  προχώρησες στην αποκαθήλωση του, με το γνωστό ΠΑΡΩΝ, για να πάρεις τη θέση του !!! Επομένως ως δημότης πως είναι δυνατόν να πειστώ ότι  θα αποστασιοποιηθείς των αρχών που ακόμα και σήμερα υπηρετείς;                        Θα υπηρετούσες τον δήμο μας αν ακολουθούσες τον κ, Δήμαρχο, ο οποίος υπήρξε ο πολίτικός σου μέντορας και που αναντιρρήτως ακολουθούσες, επί τετραετίες τις προς τον Δήμο ενέργειες του.                                                                                 

                          ---------------------------

Κ, Σφυρή, είχατε την ευκαιρία καθ΄ όλη την διάρκεια των τρεισήμισι ετών της παρουσίας σας ως αρχηγού της αντιπολιτεύσεως, όχι μόνο να αλλάξετε σελίδα, αλλά να ανοίγατε ένα νέο βιβλίο, με τι αρχές που διακηρύσσεται σήμερα, γιατί τα παιδιά δεν τα αποκτήσατε τώρα για να σκέπτεστε το μέλλον τους, τα είχατε και το καλοκαίρι του 2010 που στα Μαδρακια της Ερμιόνης μας διαβεβαιώνατε ότι είχατε αποθεματικό 2.700.000 Ε, δια την εκτέλεση έργων. Και στην ερώτηση μου:                                                                                                          -Κ, Σφυρή τώρα με την λειτουργία του Καλλικράτιου δήμου, τα χρήματα αυτά θα διατεθούν για έργα, εις όλα τα κοινοτικά διαμερίσματα;                                                                                                                                           - Βεβαίως!!! Ήταν η απάντηση σας με απόλυτη πειστικότητα. Όμως κατά την παράδοση της Δημαρχίας στον αντικαταστατή σας, εμφανίσατε διαχειριστικό υπόλοιπο 700,000 χ. Ε. και η δικαιολογία σας μέσω διαδικτύου, ήταν ότι το υπόλοιπο αυτό, ήταν το καλοκαίρι του 2010;

Κ, Σφυρή, η ερώτηση μου ήταν σαφής εάν τα χρήματα αυτά θα διατεθούν για έργα στον καλλικράτιο Δήμο, γιατί αυτόν αφορούσε το περιεχόμενο της ομιλίας σας.  Δεν σας ρώτησα για τον δήμο Κρανιδίου που ούτος ή άλλως  την 1^η Ιανουαρίου του 2011 θα ενοποιείτο με τον Δήμο Ερμιόνης. 

Κ, Σφυρή, δεν αντιληφθήκατε ότι η Πατρίδα μας, πέραν της οικονομικής κρίσης, διέρχεται και κρίση αξιών και είναι δέσμια μιας παρωχημένης νοοτροπίας, την οποίαν σύμφωνα με τις ανακοινώσεις σας, τη γνωρίζεται και προτίθεστε να την αλλάξετε; Δεν νομίζεται ότι ζημιώσατε όλους εκείνους που σας ψηφίσαν, με την προσδοκία ότι έστω και από την θέση της αντιπολίτευσης, θα προσφέρατε την στήριξη σας στην συμπολίτευση, αντί της καθολικής άρνησης που είναι η μητέρα του διχασμού!!!   

Κ, Σφυρή, ανήκατε στην επιτροπή της Λιμενικής αρχής, θεωρείται ότι η απώλεια της διαχείρισης της προβλήτας στο Μετόχι, δεν σας βαρύνει;                      Στα θέματα που απασχόλησαν την Ερμιόνη, όπως η γλίστρα στα Μανδράκια, η καταπάτηση δημοτικού οικοπέδου στον Άγιο Γεράσιμο, ο Άγιος Νικόδημος, η αποκατάσταση των πεσόντων στην αντίστασης 1941-44, δεν σας αφορούν;                                                                        Η μήπως η παλαιοκομματική  αντίληψης των πελατειακών σχέσεων, σας ενδιέφερε περισσότερο του μέλλοντος των παιδιών μας!!!       

Αποφύγατε επιμελώς να παρευρεθείτε σε εκδηλώσεις του δήμου, οπού μέρος του  ακροατήριου, ήσαν δημότες προσκείμενοι στην παράταξη σας,  που τιμούσαν εθελουσίως και καλόπιστα την συμπολίτευση.                                      Κ, Σφυρή, για ποιο λόγω να σας εμπιστευτώ, για να επιβεβαιώσω το δυς εξ αμαρτείν, η παράταξη σας έχει άξια μέλη, για να σας αντικαταστήσουν.                                   -                    ---------------------------

Κύριε Κούστα η θέση του αντιδημάρχου του Δήμου μας, δεν σας επέτρεπε να υλοποιήσετε την προς την ιδιαιτέρα σας πατρίδα αγάπη, ώστε τώρα να υπόσχεστε κάτω υπό τον νέον συνδυασμό, που εκτίμησε την προσφορά της απουσίας σας και σας συμπεριέλαβε στους συνδυασμούς του, να πράξετε; .

Μήπως κ, Κούστα θα θέλατε να σας τιμήσουμε, για να επαναλάβετε για άλλη μια φόρα από την θέση του προέδρου της κοινότητας Ερμιόνης, ότι ο ξεσηκωμός σύσσωμου του Ελληνικού λαού το 1821 ήταν ταξική επανάσταση!!!  Μήπως και η άρνηση σας να αναγνωρίσετε την Εθνική Αντίσταση και να αποκαταστήσετε αυτούς που δηλώνετε ότι αγαπάτε ως συμπατριώτες μας, οφείλετε στο ότι και η Εθνική Αντίσταση ήταν ταξική; Κύριε Κούστα ευρισκόσαστε σε καλοκαιρινές διακοπές όταν τον Αύγουστο του 2012μχ ο ασεβής Αμπελάς γκρέμιζε ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους στον Ιερό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών;

Είσαστε εσείς Αντιδήμαρχος επί της καθαριότητας, όταν τοποθετήσατε τους κάδους καθαριότητας στο χώρο υποδοχής των επισκεπτών, στην προβλήτα του λιμένος της Ερμιόνης και επιμόνως δεν τους απομακρύνατε παρά της συνεχείς επικλήσεις μας, για να έρθει ένας απλός Δημότης να τους απομακρύνει και να σας αντικαταστήσει στα καθήκοντα σας, καθαρίζοντας  την πόλη, μετά πολλών επαίνων!!!                                      

Κύριε Κούστα ποτέ δεν έγιναν γνωστές οι θέσεις σας, για το ανενεργό Γηροκομείο, τη γλίστρα, τη προβλήτα στο Μετόχι, όμως βέβαιο είναι ότι υπογράψατε και σεις, μαζί με τους άλλους την στασιμότητα των εξελίξεων στην Ερμιόνη.

----------------------------------

Ερμιονίτες η επιλογή των αρίστων, για τις θέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινοτικών διαμερισμάτων, είναι ευθύνη δική μας, και θα είναι καθοριστική για τη χριστή ή μη διαχείριση του δήμου μας, για τα επόμενα πέντε χρονιά!!!  

Σας εύχομαι καλή Ανάσταση και συμβολικά σπάστε όσα ποιο πολλά κόκκινα αυγά  μπορείτε (Απαρχαιωμένες νοοτροπίες)  για να αποτραπεί στο μέλλον άλλη Σταύρωση του Δήμου μας!!!

ΑΡΞΟΜΑΙ ΔΕ ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΠΡΩΤΟΝ...

Στον απόηχο του Εθνικού μας ύμνου, της υποστολής της σημαίας,

των χειροκροτημάτων του λαού και των διοικούντων την Ερμιόνη, για την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, εκείνο που περίσσεψε, ήταν o επιτηδευμένος πολιτικός ή φιλολογικός λόγος, προβολής  υμών, αντί της μνήμης των πεσόντων.   

Είχαμε τη ψευδαίσθηση ότι για πρώτη φορά η συσσωρευμένη πανεπιστημιακή γνώση των αιρετών, η θρησκευτική συνείδηση των ιερέων, και η Εθνική συνείδηση των ιστορικών και πολιτιστικών θεματοφυλάκων της Ερμιόνης, θα είχαν αποκαταστήσει τη μνήμη των πεσόντων, για την ελευθερία της πατρίδας αδελφών μας.  

Δυστυχώς επαληθεύεται ο από δυόμιση χιλιάδων χρόνων λόγος του Περικλέους ότι για μας που γνωρίζουμε τα γεγονότα και τη θυσία των αδελφών μας, είσαστε κατώτεροι, ιδιοτελής, φθονεροί και αγνώμονες!!! 

 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ

Το m/v Marina ξεφόρτωνε στο Ιρλανδικό λιμάνι του Κορκ καπετάνιος ο Ερμιονίτης    Ηλίας Κουτούβαλης. Εγώ βρισκόμουν στο Λονδίνο για δουλειές, ήταν σαββατοκύριακο αργία για αυτό πήρα το αεροπλάνο, να πάω να τους δώ, την Κυριακή το απόγευμα έφυγα για το Rotterdam της  Ολλανδίας, αλλά κατά την πτήση και ενώ πετούσαμε πάνω από τη Βόρειο Αγγλία, μας ειδοποίησε ο πιλότος ότι το αεροδρόμιο του Ρόττερνταμ έκλεισε, λόγω πυκνής ομίχλης και αναγκαστικά θα προσγειωθούμε στο Leeds της Αγγλίας. Προσγειωθήκαμε και η εταιρία μας ειδοποίησε ότι θα διανυκτερεύαμε σε ξενοδοχείο και στις 07:00 το πρωί θα επιστρέφαμε στο αεροδρόμιο να συνεχίσουμε την πτήση.     

Τότε στο  Newcastle σπούδαζε ο Σταμάτης ο Λακούτσης με τη γυναίκα του Δήμητρα και τα δύο τους παιδιά οπότε αντί να πάω στο ξενοδοχείο προτίμησα να τους επισκεφτώ. Πλησίασα έναν οδηγό ταξί και τον ρώτησα πόση ώρα ήταν η διαδρομή για το Newcastle και μου είπε αν δεν είχε ομίχλη τρεισήμισι ώρες.                                                                                                          

-Μπορείς να με πάς και να με γυρίσεις στις 07:00 το πρωί, τον ρώτησα.                                         

-Και ο φλεγματικός Εγγλέζος, αφού με κοίταξε από πάνω έως κάτω, για να σιγουρευτεί ότι είχα χρήματα να τον πληρώσω, μου απάντησε καταφατικά. Ξεκινήσαμε περίπου 19:30 ωρα και του είπα μόλις φτάσουμε στη πόλη να με ειδοποίηση και εγώ ξάπλωσα στο πίσω κάθισμα. Στις 23:00 με ξύπνησε λέγοντας, κύριε φτάσαμε, μου λέτε την οδό και αριθμό παρακαλώ;  

                                                                                      .                                                                                                                                           

-Συνοικία Desmond παρακαλώ. Ο οδηγός άνοιξε το βιβλίο με το χάρτη της πόλης εντόπισε την περιοχή και επανέλαβε την ερώτηση, οδός και αριθμό, κύριε;                                          

-Δεν ξέρω κύριε, το μόνο που ξέρω είναι ένας τηλεφωνικός θάλαμος, που έχει τον αριθμό τάδε, για αυτό σε παρακαλώ να περιέλθουμε τους τηλ. Θαλάμους της συνοικίας να βρούμε αυτόν τον αριθμό.

                                                                              .                                                                                                                  

-Κύριε ήρθαμε 400 χιλ. να βρούμε ένα τηλ. Θάλαμο;

-Μάλιστα κύριε, είναι ο θάλαμος που συχνά χρησιμοποιεί, για να με παίρνει τηλ. και να με ειδοποιεί ότι περιμένει, να τόν πάρω να μιλήσουμε . Με κοίταξε με δυσπιστία έκανε το σταυρό του και άρχισε η περιπλάνηση για να βρούμε τον Θάλαμο, όποιον συναντούσαμε κατέβαινα διαπίστωνα ότι δεν ήταν αυτός που αναζητούσα και συνεχίζαμε, χιόνιζε και ο ήπιος άνεμος, που φυσούσε μου πάγωνε το πρόσωπο. Τέλος τον βρήκα, το είπα στον οδηγό να ηρεμήσει και του είπα να έχει την μηχανή αναμμένη για να μη ξεπαγιάσει, εγώ από την αβέβαιη αναμονή έκανα βόλτες έξω από τον θάλαμο σιγομουρμουρίζοντας, έλα ρε Μάκη. Δεν πέρασαν περισσότερο από 15΄και από τη γωνιά του δρόμου ξεπρόβαλε ο Μάκης τυλιγμένος στην καπαρντίνα του, τα λίγα μαλλιά και τα γυαλιά του γεμάτα νιφάδες από χιόνι, τον αναγνώρισα και του φώναξα Μάκηηη.. ο Μάκης κοίταξε αριστερά δεξιά με εντόπισε δίπλα στο θάλαμο και όταν ζύγωσε αυθόρμητα με ρώτησε.                                                          .       

-Τι κάνεις εδώ ;

- Εσένα περιμένω!!! Του απήντησα και τότε ανοίγει η πόρτα του ταξί και βλέπω τον οδηγό να βγαίνει έξω  και να μου λέει, συγνώμη κύριε σε είχα περάσει για τρελό. Προχωρήσαμε προς το σπίτι του Μάκη και είπαμε στον οδηγό να επιστρέψει στις 04:00 το πρωί να με πάρει για το αεροδρόμιο. Τότε ο Μάκης μού εξιστορεί, ότι ενώ έβλεπε τηλεόραση, σκέφτηκε να παει σε ένα  μαγαζί που διανυκτέρευε να πάρει σιγάρα για να μη τρέχει το πρωί, που συνήθως  δεν συνήθιζε. Περάσαμε συζητώντας τα νέα της οικογένειας μέχρι τις 4 ώρα και έφυγα για το αεροδρόμιο, όταν φτάσαμε, ο οδηγός αποχαιρετώντας με μου είπε: < Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ> για να πάρει την απάντηση < Δεν είσαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος.>

                                                                                         .                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

 

H ΛΟΓΙΚΗ ΕΝΟΣ ΤΑΜΑΤΟΣ

Μια πολεμική τραγωδία.

Σεπτέμβριος 1971 το << Μ/V  THALIA>> επισκευαζόταν στο λιμάνι του ΚΑΡΑΤΣΙ στο Πακιστάν και εγώ ετοιμαζόμουν να έλθω στην Ελλάδα να ναυτολογήσω Έλληνες αξιωματικούς, για την παραλαβή αυτού του πλοίου. Στο λιμάνι ξεφόρτωνε το πλοίο <M/V GULF STAR> το πρώην <Απόστολος Κ> του καπετάν Αντώνη Κατσωγιώργη που το είχε πουλήσει, αλλά ο καπετάνιος Ανδρέας  Γκιουζέλης ο πρώτος μηχανικός Γ. Κυριακάκης και ο δεύτερος μηχανικός  Σ. Συντηχάκης, είχαν παραμείνει με τους νέους πλοιοκτήτες.

Ο καπετάν Ανδρέας μαθαίνοντας ότι θα έφερνα πλήρωμα, με παρακάλεσε να φέρω και τη γυναίκα του με την τρίχρονη κορούλα του, αφού ως γκρουπ θα  πλήρωνε μισό εισιτήριο. Επειδή όμως είχε άλλα δύο παιδιά στο σχολείο, η γυναίκα του δεν ήθελε να έλθει, γιατί δεν είχε άνθρωπο να τα αφήσει. Για αυτό με παρακάλεσε να την πιέσω να έρθει οπωσδήποτε έστω και για ένα μήνα.                                                      

Στις αρχές Οκτώβριου μαζί με το πλήρωμα ήρθε και η γυναίκα του καπεταν Ανδρέα η κα Τουλα με την κόρη του την Κατερίνα τριών ετών,τις οποίες φιλοξένησα σπίτι μου αναμένοντας την άφιξη του πλοίου. Στο σπίτι μου στο Καράτσι έμεναν και η γυναίκα μου με την δευτερότοκη κόρη μου, οπότε είχαν συντροφιά. Τις δυο μέρες πριν έρθει το πλοίο τους, τα δύο κορίτσια έγιναν φίλες και έπαιζαν κτενίζοντας η μία την άλλη μπρός το καθρέπτη του σαλονιού.  Το πλοίο φόρτωσε και έφυγε για το Περσικό  και επέστρεψε στο αγκυροβόλιο του Καράτσι στις 2 Δεκεμβρίου. Στις 3 Δεκεμβρίου ξέσπασε ο πόλεμος Ινδία –Πακιστάν και βομβάρδισαν τα διυλιστήρια στο λιμάνι και η φωτιά φώτιζε όλο το Καράτσι επί τρείς ημέρες, σαν να ήταν ημέρα. Η παραμονή στο λιμάνι ήταν επικίνδυνη, για αυτό κάλεσα στο σπίτι μου όσους δεν ήταν απαραίτητοι από δύο Ελληνικά πλοία, που ήσαν μέσα στο λιμάνι, καμία τριανταριά και κοιμούνταν στο πάτωμα. Οι καμαρότοι ψώνιζαν στην αγορά και οι μάγειροι ετοίμαζαν το φαγητό και κάθε βράδυ άλλαζα τις βάρδιες στα καράβια. Στις 4 Δεκεμβρίου έφτασε και αγκυροβόλησε έξω από το λιμάνι ο καπετάν Ανδρέας κα παρέμενε εκεί, γιατί το λιμάνι λόγο πολέμου είχε κλείσει. Έστειλα τηλεγράφημα στον καπετάνιο του m/v Zωή να παραμείνει εκτός χωρικών υδάτων και όταν τελείωνε ο πόλεμος, θα τον ειδοποιούσα να έλθει στο λιμάνι.

Στις 7 Δεκεμβρίου ξημερώματα, ο στόλος των Ινδιών κτύπησε με εξωσέτ τρία πλοία στο αγκυροβόλιο του λιμανιού, το Αγγλικό m/v Harmatan το m/v Gulf Star του καπετάν Ανδρεα και το m/v Ζωή το δικό μου, στο οποίο υπηρετούσαν οι Ερμιονίτες 1) Ανδρέας Βενάρδος με τη γυναίκα του Ζωή 2) Λακούτσης Σταμάτιος, 3) Λακουτσης Δημήτριος, με τη γυναίκα του Ειρήνη 4) Κομμάς Μιχάλης σύνολον 6 άτομα!!! Στις 06.00 το πρωί το B.B.C μετέδιδε την είδηση σε όλο τον κόσμο και οι Ελληνικές εφημερίδες είχαν ως πρωτοσέλιδο, ότι το Ελληνικό πλοίο Ζωή κτυπήθηκε από Ινδικό πολεμικό, με Ρωσικό εξωσέτ και βυθίστηκε στο λιμένα του Καράτσι. Στις 06.30 κτύπησε το τηλέφωνο, το σήκωσα και άκουσα τη φωνή του Commander Kazi διοικητή του λιμανιού, να μου λέει: Κάπταιν το ΒΒC μεταδίδει ότι το πλοίο σου κτυπήθηκε από εξοσέτ, δεν είναι αλήθεια, δώσαμε το όνομα του πλοίου σου γιατί κτυπήθηκε το βοηθητικό του στόλου μας <DHAKA> για λόγους σκοπιμότητας !!!                                                          

–Commander, το πλοίο μου είναι σταματημένο εκτός χωρικών υδάτων. Και τότε ακούω έκπληκτος να μου λέει ότι το πλοίο αγκυροβόλησε χθες βράδυ στο αγκυροβόλιο. Αμέσως κατέβηκα στο λιμάνι και πήγα στο κτήριο της διοικήσεως  να εξακριβώσω την είδηση, αλλά το κτήριο εφρουρείτο από ενόπλους και απαγορευόταν η είσοδος. Τότε πλησίασα τον αξιωματικό της φρουράς και του είπα ότι με είχε καλέσει ο Commander και τον παρακάλεσα να τον ειδοποίηση ότι είμαι στην πόρτα. Όταν τον ειδοποίησαν διέταξε να με συνοδευόσουν στο γραφείο του, και μου είπε:                                                                   

-Δεν σου είπα καπετάνιε να μην ανησυχείς.                                                                    -Commander σε παρακαλώ στείλε την ακταιωρό στο πλοίο, να καλέσει τον καπετάνιο να του μιλήσω στο ράδιο, είναι ανάγκη να βεβαιωθώ. Αμέσως επικοινώνησε με την ακταιωρό, η οποία έπεσε δίπλα στο <ΖΩΗ> και ειδοποίησαν τον καπεταν Ανδρέα να κατέβει γιά να μου μιλήσει.                        

-Εμπρός, εμπρός, με ακούς καπεταν Γιώργη, έτοιμος.                                              

-Καπετάν Ανδρέα το πλήρωμα είναι καλά, και πες μου αν πήρες το τηλ/μα μου.   

-Το πήρα, αλλά μίλησα με τον καπετάν Ανδρέα του Gulf Star και μου είπε ότι επικρατεί ησυχία και αποφάσισα να έρθω να μη χάσω τη σειρά.                                    

- Καπτάν Ανδρέα αν το πλοίο είχε κτυπηθεί, εγώ θα ήμουν το θύμα, αφού κανείς δεν θα με πίστευε, ότι η εντολή μου ήταν να μείνεις εκτός πολεμικής ζώνης. Και με δικαιολογημένη αγανάκτηση έκλεισα το ράδιο, όταν ακούω τον Commander να μου λέει:                                                                                                        

-Ο Καπταν Ανδρέας ο φίλος σου και οι δύο μηχανικοί του νοσηλεύονται στο Γενικό νοσοκομείο, μπορείς να πάς να τους δείς. Η γυναίκα του και η κόρη του, δυστυχώς αγνοούνται, οι έρευνες συνεχίζονται.                                                        

Έφυγα για το νοσοκομείο, η συγκίνηση μου δεν περιγράφεται, δεν αισθανόμουν δυνατός να αντικρίσω τον καπεταν Ανδρέα και να του δώσω ελπίδα για τη γυναίκα του και το παιδί του.                                                                      

Μία νοσοκόμα με οδήγησε στο δωμάτιο λέγοντας ότι ο Κάπταιν εχει σπάσει και τα δύο πόδια και του παρέχουν μορφίνη για να τον ανακουφίσουν.  Δυστυχώς δεν μπόρεσα να κρατήσω τα δάκρυα μου, όταν ακούω τον Ανδρέα να με παρηγορεί λέγοντας:                                                                                                 

-Καπτάν Γιώργη μην στενοχωριέσαι, με την γυναίκα μου και την κόρη μου θα ανταμώσουμε το 1975 στη Δευτέρα Παρουσία. Υπέθεσα ότι ήταν επηρεασμένος από της μορφίνες που του έδιναν για να υποφέρει τον πόνο, όμως αυτός συνέχισε να μου περιγράφει το γεγονός, με άγια υπομονή. Όταν η εξοσετ κτύπησε το καράβι ανέβηκα στη γέφυρα, πίσω μου ακλούθησε η γυναίκα μου με την κόρη μου αγκαλιά. Μου την παραδίδει και κατεβαίνει πάλι στο δωμάτιο, το πλοίο πήρε κλίση δεν την ξαναείδα. Βγήκα από τη γέφυρα στη δεξιά πλευρά, το πλοίο έγερνε, γλίστρησα με ορμή προς τα κάγκελα ένοιωσα τα πόδια μου να διπλώνουν και η κόρη μου να φεύγει από τα χεριά μου, λιποθύμησα δεν ξέρω πως βρέθηκα στη θάλασσα, συνήλθα και τότε είδα δίπλα μου την καρένα του καραβιού, που είχε αναποδογυρίσει και για αυτό δεν με παρέσυρε στο βυθό, αγκάλιασα μια μπουκαπόρτα και επέπλεα, ώσπου το πλήρωμα ενός ρυμουλκού με ανέβασε στο ρυμουλκό. Όταν συνήλθα ήμουν στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Λυπάμαι καπεταν Γιώργη που πήρα στο λαιμό μου το πλήρωμα του Ζωή, που τους είπα να έλθουν στο αγκυροβόλιο και τους κτύπησε και αυτούς το εξοσέτ και τους είδα να βουλιάζουν δίπλα μας!!!

Επισκέφτηκα σε άλλο δωμάτιο τους δύο μηχανικούς, οι οποίοι μόλις κτυπήθηκε το πλοίο βγήκαν στο κατάστρωμα και έπεσαν στη θάλασσα. Τα ρυμουλκά τους έσωσαν χωρίς σοβαρά προβλήματα, παρά μόνο μικρές αμυχές και τους μετέφεραν προληπτικά στο νοσοκομείο. Τους είπα την κατάσταση του καπετάν Ανδρέα και τα όσα μου είπε περί Δευτέρας Παρουσίας και τότε άκουσα να μου λένε ότι ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά. Όταν γύρισα σπίτι δεν ανέφερα στην γυναικά μου το χαμό της κ, Τούλας και της μικρής Κατερίνας.                                                                     

Ο πόλεμος έληξε την 16^η Δεκεμβρίου την 17^η Αεροπλάνο της Αγγλικής αεροπορίας μετέφερε τους ξένους υπηκόους στην Κύπρο, με αυτό ταξίδευσε η γυναίκα και η κόρη μου μαζί και οι δύο μηχανικοί, από τους όποιους πληροφορηθήκαν τα θλιβερά γεγονότα.

Την 28^η Δεκεμβρίου και αφού είχε υπογραφή η συνθηκολόγηση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, αναχώρησα με την KLM για Βηρυτό του Λιβάνου, από όπου αγόρασα το τάμα, που αφιέρωσα στη Παναγίτσα του λιμανιού.                                 

Σήμερα η Τούλα και η Κατερίνα, δεν εορτάζουν την ημέρα της γυναίκας, αλλά αναπαύονται στο υγρό τάφο, στον κόλπο του Καράτσι.  

ΥΓ. Το τάμα αυτό οι ιερείς της Ερμιόνης, το αφαίρεσαν από την εικόνα της Παναγίας και το θάψαν στις θυρίδες της τραπέζης, προς δόξαν και τιμή του ιερού εθίμου. Την επιμελή αυτή φροντίδα θα την ζήλευαν και οι τράγοι του Διονύσου!!!

Η ΕΝNΟΙΑ ΤΩΝ ΤΑΜΑΤΩΝ

ΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Μπορεί ο Θεός κατά το υπεροπτικό Εγώ σας, να σας έδωσε το δικαίωμα του δεσμείν και λύειν, όμως τα ψυχικά συναισθήματα, όπως της ελευθέρας βούλησης, είναι προσωπικό δικαίωμα, παραχωρημένο από τον Θεό σε κάθε Άνθρωπο.

Η θεολογία δεν σας επιτρέπει να έχετε κανένα δικαίωμα στα ψυχικά συναισθήματα μου, του πόνου, της χαράς, της ευγνωμοσύνης, της επιλογής του θρησκευτικού μου Πιστεύω και των αρχών του.

Και ως εκ τούτου, επειδή το ΤΑΜΑ είναι η υλοποίηση των ψυχικών συναισθημάτων μου, προς το εικονιζόμενο πρόσωπο, δεν επιτρέπω σε κανένα να παραβιάζει τον ψυχικό μου κόσμο ή να μου υπαγορεύει θρησκευτικούς ή ηθικούς κανόνες της δικής του επιλογής.       

Αυτός ο πρόλογος, αναφέρεται στην άφρονα ενέργεια σας να αφαιρέσετε τα τάματα από τα εικονίσματα και να τα <Φυλάξετε> σε τραπεζική θυρίδα και εν καιρώ και αυτοβούλως να τα ενθυλακώσετε προς κορεσμό της άθλιας απληστίας σας!!!

 Παράδειγμα τα χρήματα πoυ λάβατε από την επιτροπή του Αγίου Αθανασίου εκβιαστικά, χρησιμοποιώντας τον εκδικητικό αφορισμό, ποσό δρχ 2,234,341 τα καταθέσατε την 10-9-1999 στην  Εθνική τράπεζα αρ. λογαρ. 815,74344800 και έκτοτε   ανελήφθησαν δια της ρήσεως < μη χνώτο η αριστερά σου τι ποιοι η δεξιά σου>.

Πατέρες της εκκλησίας της Ερμιόνης σας πληροφορώ, ότι μεταξύ των ταμάτων που πήρατε από την Παναγίτσα του λιμανιού, είναι και ένα χρυσό πεντόλιρο, που έχω αφιερώσει στην παναγία το 1971 και σας παρακαλώ να το επιστρέψετε στη θέση του, ή άλλως να το παραδώσετε στην αδελφότητα < Ιωάννης ο ελεήμον> να το χρησιμοποιήσουν για τους σκοπούς της αδελφότητας.