ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΥΓΕΝΗΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ

Για να αποκτήσεις κατά τις δυνατότητες σου την κορυφή, είναι
θεμιτή επιθυμία, και ιερόν καθήκον κάθε ανθρώπου, που δεν έχει
υιοθετήσει την εσχατολογική ρήση:                                           <Πάντα ματεώτης τα ανθρωπινά>!!!
Αρκεί τα μέσα που χρησιμοποιείς να μην υπερβαίνουν τα όρια της
Δημοκρατικής δικαιοδοσίας, και δεν προσβάλουν τον Συνάνθρωπό σου.Και επειδή ο λόγος περί Αθλητικού Πολιτισμού, ας μην απομακρυνθούμε από την ιστορία του Ερμή Ερμιονέων.
Δύο φορές κλήθηκα να αναλάβω ως πρόεδρος του συλλόγου, και αυτές όχι με δημοκρατικές διαδικασίες, άλλα δια βοής, κατόπιν παρακλήσεως των τότε παραγόντων, των οποίων τη μαρτυρία επικαλούμαι, και κατά ανάγκη δέχθηκα και μάλιστα το ανέφερα και στο διαχειριστικό φυλλάδιο 1998/1999, ως απευκταίο κακό.
Έγραφα τότε τα κάτωθι:

<Στην ανάγκη της συνέχισης της ιστορίας του συλλόγου μας, ο
κ, Δήμαρχος Ανάργυρος Λεμπέσης, αναγκάστηκε αυτή την αγωνιστική περίοδο, να διορίσει το διοικητικό Συμβούλιο.
Εύχομαι να μην επαναληφθεί, γιατί ο διορισμός, εκ προοιμίου δεν
φέρει τη σφραγίδα της ελεύθερης προσωπικής βούλησης και
προσφοράς, και τα επόμενα χρόνια τα Συμβούλια να προέρχονται,
μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες.
Για να συμβεί όμως αυτό, χρειάζεται η συμμετοχή των συμπολιτών μας, ως μέλη του συλλόγου, για να στηρίξουν τους αθλητικούς θεσμούς, που και οι ίδιοι υπηρέτησαν.
Ας μη φοβόμαστε την κριτική. Το έργο το πραγματοποιούν οι δημιουργοί και ποτέ οι κριτικοί!!!
Ο πρόεδρος του Ερμή. Γ. Νοταράς

Ας σημειωθεί ότι μέχρι το 1999, κανένας πρόεδρος δεν είχε χρησιμοποιήσει το γραπτό λόγο, για να δώσει διαχειριστικό απολογισμό, αγωνιστικής περιόδου και να το διανείμει στα σχολεία!!!

Ο Ερμής το 1999 ευρίσκετο υπό διάλυση,τον παρέλαβα στα χαρτιά με 34 παίκτες και στον αγώνα κυπελλου με το Ηλιόκαστρο στο γήπεδο της Θερμησίας αρχίσαμε τον αγώνα, με εννέα παίκτες και όπως τους είπα, για να τους εμψυχώσω και με δύο δάκρυα στα μάτια, έντεκα.

Οικονομική κατάσταση του Ερμή. Χρωστούσε από μη απόδοση λογαριασμών εκ των επιδοτήσεων στην Γραμματεία Αθλητισμού 21,500.000 εκ.Δρχ με αποτέλεσμα  να τους είχαν διακόψει  την ετήσια  επιδότηση. Με προσωπικές μου ενέργειες στην Γ.Γ.Α, διεγράφη το χρέος και συνεχίσθηκε η επιδότηση.
Τα έγγραφα στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου.

Το 2004 κατόπιν τριών άκαρπων συνελεύσεων και αφού στις εκλογές του 2002 δεν έλαβα ούτε το ποσοστό για να εισέλθω στο δημοτικό συμβούλιο και οι ....Φιλοδοξίες μου είχαν οικτρά ναυαγήσει, δέχτηκα κατόπιν παρακλήσεως να αναλάβω την ομάδα, αφού κανείς δεν δεχότανε να την αναλάβει, επειδή θα αγωνιζόταν στα γήπεδα Ηλιοκάστρου και θερμησίας, λόγο κατασκευής του νέου γηπέδου της Ερμιόνης, με επακόλουθο         την απουσία των φιλάθλων και των εσόδων!!!

Η φιλοδοξίες μου όποιος ενδιαφέρεται να μάθει, αρχίζουν και       τελειώνουν στην Ερμιόνη, ακόμα και αν κληθώ να βγω και       από τον τάφο θα κάνω την υπέρβαση, γιατί είναι η Πατρίδα μου!   Απόδειξης ότι εγώ και η οικογένεια μου θεωρώντας             προσβολή για τη γενιά μας, (για αυτό οικτίρω και τον εαυτό μου)   ή Ερμιόνη να γίνει Προάστιο του Κρανιδίου, αρνηθήκαμε να
ψηφίσουμε στις Δημοτικές εκλογές του 2010.                                   Και θα το επαναλάβουμε και το 2014.

Οι εκλογικοί κατάλογοι είναι αδιάψευστοι μάρτυρες!!!   

Ευτυχώς η συνήθεια μου να κρατώ τα σχετικά έγγραφα, μου         δίνουν το δικαίωμα, να υπερασπιζομαι τον εαυτόν μου.  

Ο ΑΘΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

ΚΑΙ Η ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΕΣ

Πιθανόν το σχόλιο μου, αναφορικά με την τελετή των εγκαινίων,
της τοποθετήσεως ξύλινου δαπέδου στο κλειστό γυμναστήριο,
<Γεωργίου και Ευαγγελίας Μπουρνάκη> παρουσία της κυρίας
Μαριάννας Βαρδινογιάννη Μπουρνάκη, να ξένισε πολλούς 
αναγνώστες, όμως η αναφορά του κ, Δαμαλιτη, στην επί
ογδοηκονταετία αθλητική πορεία του Γ.Σ. Ερμής Ερμιονέων,
έρχεται να δικαιολογήσει την αγανάκτησή μου, για την απουσία  
των Θρησκευτικών και πολιτικών εκπροσώπων της Ερμιόνης.

Όταν έχεις αφήσει πίσω σου μια Ερμιόνη, όπως ακριβώς 
αναφέρεται στην αναφορά του καταστατικού του Ερμή, με το
σύνολο των γηγενών Ερμιονιτών να υπογράφουν,  για την αθλητική παιδεία των επερχόμενων γενεών, δεν μπορείς να μην
υπερηφανευεσαι για αυτούς και να μην οικτίρεις τον εαυτόν σου,
που επέτρεψες σε τυχοδιωκτικά στοιχεία, που εισέβαλαν για 
βιοποριστικούς λόγους, και χωρίς ίχνος σεβασμού να αλλοιώσουν
τον κοινωνικό ιστό των Ερμιονιτών. Παραδοθήκαμε άνευ όρων
στη μισαλλοδοξία και τον θρησκευτικό φανατισμό, ορισμένων
απατεώνων, που εκβίασαν την συνείδησή μας, στο ονομα της πίστης μας και της ιστορίας της Πατρίδος μας, προκειμένου να μας εκμεταλλευτούν, δι΄ ίδιον όφελος!!! 

Το 1998 συμβούλευα τους Ερμιονίτες:   
< Με τη σημερινή δομή και οργάνωση του Γ.Σ. Ερμής, δεν υπάρχει προοπτική για μια αναβαθμισμένη αθλητική παιδεία.
Είμαστε καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τα παιδιά μας, να
πιστεύουν στο Αμερικανικό όνειρο των Ράμπο ή το Δυτικό - Ευρωπαϊκό όνειρο των παιδιών των λουλουδιών, αδύναμοι να
τα προστατεύσουμε, αδύναμοι να τα οδηγήσουμε στο δρόμο, πού
χάραξαν για μας οι γονείς μας, οι ιερείς και οι δάσκαλοί μας.
   
Τυλιγμένοι η δική μας γενιά, στο δίχτυ μιας υλιστικής και
καταναλωτικής κοινωνίας, αιχμάλωτοι μιας ξενόφερτης  ανθελληνικής προπαγάνδας, εναντίον θεσμών και παραδόσεων,
στερημένοι από θαρραλέους μπροστάρηδες, σιωπήσαμε, υποταχθήκαμε και μέσα μας θέριεψε η αδιαφορία, ο εγωισμός, η κακή κριτική για την νεολαία μας, λες και τα παιδιά μας ήρθαν    απ΄τον Άρη, και όχι απ΄τη δική μας οικογένεια.  

Προτού οι ευθύνες, για μια νεολαία χωρίς πνευματική και αθλητική ανάταση, πέσει στους ώμου μας, ας ξεσηκωθούμε και ας περιφρουρίσουμε διακριτικά, τους διδακτικούς και αθλητικούς
χώρους, ενισχύοντας ηθικά και υλικά, τις προσπάθειες υγειών 
μελών της κοινωνίας μας. Επειδή δε, η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, ας εγγραφούμε μέλη του συλλόγου μας και
πρώτα ο κ, Δήμαρχος, με το δημοτικό συμβούλιο, οι ιερείς και τα εκκλησιαστικά συμβούλια, οι καθηγητές οι δάσκαλοι και τα σχολικά συμβούλια, οι πρόεδροι και τα συμβούλια όλων των επαγγελματικών και πολιτιστικών συλλόγων και τέλος, ο πατέρας
η μητέρα, ο παππούς και η γιαγιά, που αγαπούν και μέ αγωνία
παρακολουθούν την πορεία των παιδιών τους.
Και όταν όλοι μαζί ενωθούμε σαν μια γροθιά και νιώσουμε τη δύναμη του καταναλωτή και του αποταμιευτή, θα έλθουν οι χορηγοί που θα μας απαλλάξουν και αυτής της μικρής συνδρομής.

Και τότε να είμαστε βέβαιοι, ότι και το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ  και το βόλεϋ και τις άλλες αθλοπαιδιές, θα μπορούμε να τις προσφέρουμε στους νέους μας, όχι από την τηλεόραση, αλλά έμπρακτα, μέσα στους αθλητικούς χώρους.            

Αγαπητοί δημότες και δημότισσες της Ερμιόνης, ας υιοθετήσουμε για τους νέους μας, την πρόληψη της αμαρτίας και όχι την συγχώρεση. 
Είμαστε η μοναδική κοινωνία στη γη, που ξοδεύει τόσα πολλά 
για τους νεκρούς και τόσα λίγα, για τους ζωντανούς!!! 
Ο πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ερμής, Γ. Νοταράς.

Το ανωτέρω άρθρο, δημοσιεύτηκε στο φυλλάδιο διαχειριστικής
περιόδου, που εκδόθηκε το 1999 και διανεμήθηκε στα σχολεία της Ερμιόνης, με τον εν γένει διαχειριστικό απολογισμό της ποδοσφαιρικής περιόδου 1998-1999.   

Ο ΤΕΛΑΙΕΥΤΑΙΟΣ AΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΟΝ ΑΠΌΣΤΟΛΟ ΓΚΑΤΣΟ

Στην εκφωνηθείσα νεκρολογία υπό του εκπροσώπου του Κολεγίου Αθηνών, κατά την εξόδιο ακολουθία στο Α΄Νεκροταφείο Αθηνών, απεδόθη ο πλέον εύστοχος χαρακτηρισμό, στον αείμνηστο Δάσκαλο, ως ο Εγκόσμιος Ασκητής που θεωρούσε τον εαυτό του, πρώτον μεταξύ ίσων!!!

Αυτήν την ώρα του τελευταίου αποχαιρετισμού,αναλογιστήκαμε όλοι εμείς, που είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε μαζί του, στον

Ερμιονικό Σύνδεσμο, εάν υπήρξαμε τιμητές αυτού του τρόπου ζωής και των αξιών, που αυτός πρέσβευε;  

ΕΦΥΓΕ Ο Κ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Συνεπείς και με τα όρια του χρόνου, περίμενε να σημάνει το   σήμαντρο της εκατονταετηρίδος, για να εγκαταλείψει με νηφαλιότητα και πνευματική διαύγεια την επίγεια διδασκαλική
διαδρομή του, κατά την οποία κόσμησε με την προσωπική του
παρουσία, ένα από τα καλλίτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Αθηνών και διαπαιδαγώγησε επί σειρά ετών, μια μαθητιώσα
νεολαία που έμελλε να υπηρετήσει τους πολιτικούς και
επιχειρηματικούς θεσμούς  της χώρας!!!

Παράλληλα με την δραστηριότητα του, στην πνευματική ζωή της

Αθηναϊκής κοινωνίας, ως διευθυντής του Κολεγίου Αθηνών, 
υπηρέτησε και των Ερμιονικό Σύνδεσμο από ιδρύσεως του έως
και τού έτους 2005. Ο ενωτικός και ήπιων τόνων χωρίς ακρότητες
λόγος του,υπήρξε ο άρρηκτος κρίκος που συνέδεε τους Ερμιονίτες της περιοχής Αθηνών Πειραιώς, με την μητέρα Πατρίδα.  

Μπροστά στην ανθρώπινη φύση του κ, Απόστολου, το γνωμικό
ο αποθανών δεδικαίωται στερείται νοήματος!!! 

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

Όταν οι Έλληνες της Μικρασίας έφθασαν εδώ ως πρόσφυγες, από
τις χαμένες Πατρίδες, έφεραν μαζί τους έθιμα θρησκευτικά και
πολιτιστικά και τα μεταλαμπάδευσαν στην Ελλαδική κοινωνία.
Οι εκ Σμύρνης ΄Ελληνες έκτισαν τη νέα Σμύρνη και τον ναό της
του Θεού Σοφίας, και μαζί με το επιχειρηματικό δαιμόνιο και την
εργατικότητα του ξεριζωμένου, που έχει τη θέληση να ζήση με
αξιοπρέπεια, έφεραν και μερικά απ΄τα θρησκευτικά τους έθιμα.
Ένα από αυτά ήταν την Μεγάλη Πέμπτη να ανεβάζουν στο Σταυρό ένα πιστό μεροκαματιάρη, για να προσλαμβάνει μεγαλύτερη  τραγικότητα, η αναπαράσταση του Θείου δράματος! 
Αυτό το γεγονός έλαβε χώρα, από τον πρώτο χρόνο του ερχομού τους, πριν ή αρχίσει η αποκατάσταση τους και η φτώχεια και η
ανεργία κυριαρχούσαν, όπου μια μάνα γονάτισε μπρος στον 
εσταυρωμένο και με δάκρυα στα μάτια, τον παρακαλούσε να βρεθεί μια δουλεία για το άνεργο παιδί της, άλλα απάντηση δεν
πήρε. Την άλλη μέρα μεγάλη Παρασκευή, πρωί πρωί και πριν την αποκαθήλωση, η δόλια μάνα ξαναπήγε, γονάτισε και  τον παρακαλούσε, οπότε και ο άλλος εξουθενωμένος από την   ολονύκτιο ταλαιπωρία της αποκρίθηκε: <Μάνα και εγώ για το
μεροκάματο είμαι εδώ πάνω>

Όταν επομένως η πολιτική και θρησκευτική εξουσία, δεν σταυρώνεται για τον άνθρωπο, αλλά για το μεροκάματο, κανένα
πρόβλημα δεν λύνεται, γιατί προσκόπτει στην ψηφοθηρία της μίας και στην έξωθι καλή μαρτυρία της άλλης, οπού και οι       δύο είναι μητέρες της κυνικής απραξίας .
Ο Μάιος δεν είναι μακριά, ας ελπίσουμε ότι θα είναι η απαρχή 
της έκφρασης, της ελεύθερης συνείδησης, που θα καθοδηγήσει   το χέρι, στην ορθή επιλογή!!! 

H MAΡIANNA KAI TA ΡOΔIA ΗΤΑΝ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ

Η Ερμιόνη στο ρόλο του χειροκροτητή, υποδέχθηκε τη μεγάλη
Ευεργέτιδα της, το άξιο παιδί της Ερμιόνης, τη Μαριάννα.
Δεν ξέρω πόσο περήφανη αισθάνθηκε η συμπατριώτισσα μας,
όταν ανάμεσα στη Πολιτική και Θρησκευτική ηγεσία, δεν υπήρξε
ούτε ένας Ερμιονίτης να την υποδεχθεί!!!
Ακόμα και ο πρόεδρος του Κοινοτικού διαμερίσματος της πάλαι
ποτέ Ερμιόνης και αυτός ο διευθυντής του κλειστού γυμναστηρίου, που φέρνει το ονομα των γονέων της και που προορισμό έχει, την αθλητική παιδεία των παιδιών της Ερμιόνης, ήσαν Ξένοι. 

Δεν είναι ρατσισμός, είναι στοιχειώδεις αξιοπρέπεια, για ένα Λαό
να μπορεί να εκπροσωπείται επαξίως, στις κοινωνικές και
πολιτιστικές του εκδηλώσεις!!!  
Ποτέ το εκλογικό σώμα της Ερμιόνης, δεν είχε απαξιώσει τα παιδιά της όσο σήμερα.                                                                 Δεν ξέρω αν έφθασε η ώρα που Δαλματικά σκυλιά, θα μας οδηγούν στις εκλογικές κάλπες (Ως πολιτικά αόμματους) για να ψηφίζουμε καθ΄ υπαγόρευση.                                                       

Δυστυχώς είναι και του ηλίου φαεινότερο, ότι έχουμε παραδοθεί
άνευ όρων, στις πολιτικές και Θρησκευτικές σκοπιμότητες καιροσκόπων, συνεπικουρούμενων από αφελείς συμπατριώτες μας
που μας οδηγούν στην ηθική και οικονομική εξαθλίωση. 

Κύριε Κριτσιωτάκη η Μαριάννα είναι ακτινοβολούσα προσωπικότητα, που έχει καταξιωθεί σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη και Αμερική και είναι ανεπίτρεπτων να προσφωνείται,
κ, Μαριάννα βαρδή Βαρδινογιάννη, γιατί η Μαριάννα δεν
ιδιοποιείται, είναι αυτόφωτη και θα πρέπει να την προσφωνούν,     κ, Μαριάννα Βαρδινογιάννη, από την Ερμιόνη!!! 

ΠΑΣ ΜΗ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΣ

Ο κύριος Δήμαρχος, προσπαθεί να μας πείσει, ότι οι κωπηλάτες
ανακάλυψαν την Αμερική και όχι ο Κολόμβος, οι στρατιώτες
οδήγησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στις Ινδίες, σκεφτήκατε ποτέ
ο ναύτης να κυβερνά και ο καπετάνιος να κοιμάται;;

Κύριε Δήμαρχε, όπως αφήνεται να εννοήσουμε, όλα τα καλά 
παιδιά γεννήθηκαν στο Κρανίδι, και ως εκ τούτου είναι άσκοπο
να ψάχνουμε στην Ερμιόνη ή στο υπόλοιπο της Ερμιονίδας!!!
Που βρισκόμαστε κ, Δήμαρχε, στην Ερμιονίδα, ή στο Κρανιδιστάν, και αν αυτό δεν είναι απαρτχάιντ, τότε τι είναι, 
ολίγον Δημοκρατία;;   

Κανένας δεν αμφιβάλει ότι οι νέοι, θα πρέπει να ασχολούνται με
τα κοινά, και σας ερωτώ, αυτοί που αναφέρεται και οι άλλοι που
σκοπίμως αγνοήσατε, τώρα ενηλικιώθηκαν;
Ή μήπως θα πρέπει να γίνουν Δήμαρχοι, για να ενδιαφερθούν
για την πατρίδα τους. Ας βγουν μπροστά να μας δείξουν, πόσες
ώρες από τη ζωή τους, αφιέρωσαν ανιδιοτελώς, ως εγγύηση για την προτίμησή μας!!!
Ο καθένας από τους προτεινόμενους ή οι αυτό-προτεινόμενοι,
γιατί περιμένουν να τους επιλέξουν, για να δείξουν τότε τις ικανότητέ τους, την κοινωνική τους ευαισθησία, την αλληλεγγύη   προς τους συμπολίτες τους, την αγάπη προς τον τόπο τους και     προπαντός να είναι μπροστάρηδες και έτοιμοι να τσαλακωθούν;
  
Ο προτεινόμενος, δεν αρκεί να έχει την επιθυμία, αλλά να σέρνει μαζί του, την απόδειξη της δημιουργίας!!!
Ο προτεινόμενος, πρέπει να έχει δώσει εξετάσεις και τα αποτελέσματα να είναι θετικά και προς όφελος των συμπολιτών

του. Ο προτεινόμενος δεν χρειάζεται να είναι δημαγωγός, αλλά μπροστάρης και τα όνειρά του, να μη τα σβήνουν τα γεράματα!!!