ΜHΝ ΠΕΤΑΤΕ ΤΙΣ ΤΣΙΧΛΕΣ ΚΑΤΩ

Με αφορμή τη δημοσίευση στην ιστοσελίδα της Πρ.Ε.Π.Ε. της

13ης Σεπτεμβρίου του άρθρου <Μην πετάτε τις τσίχλες κάτω>

Το 1990 έγιναν τα εγκαίνια του υπογείου ηλεκτρικού τραίνου 
της πόλης της Σιγκαπούρη και αμέσως οι έχοντες την επίβλεψη 
της λειτουργίας του, διεπίστωσαν οτι oi τσίχλες που πετούσαν τα παιδιά, προξενούσαν βλάβες στις συρόμενες πόρτες και στις 
κυλιόμενες σκάλες των σταθμών και αμέσως το ανέφεραν στο
υπουργείο συγκοινωνιών, το οποίο έστειλε εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία, να μην χρησιμοποιούν οι μαθητές τσίχλες, διότι καταστρέφεται η περιουσία του κράτους. Ακολούθως δόθηκε εντολή στα τελωνεία να μην επιτρέπουν ούτε στους ταξιδιώτες να εισάγουν εκτός της ποσότητος προς προσωπική χρήση.

Το 1991 μετά τον πόλεμο στο Ιράκ (Καταιγίδα της ερήμου) ο
πρόεδρος των ΗΠΑ Μπους ο πρεσβύτερος, περιόδευσε τα κράτη
της άπω ανατολής, για να ενημερώσει τους αρχηγούς των, για τα
αιτία που προκάλεσαν τον πόλεμο του Κόλπου.
Έφθασε και στο αεροδρόμιο της Σιγκαπούρης και κατά την 
έξοδο του από το τελωνείο, ο τελωνειακός υπάλληλος τον ρώτησε:
-Εξοχότατε, εάν έχετε τσίχλες, θα πρέπει να κρατήσετε μόνο για δική σας χρήση για όσες μέρες θα μείνετε στην πόλη, τις υπόλοιπες θα πρέπει να μου τις παραδώσετε  και θα σας τις 
επιστρέψω στην αναχώρηση σας.
-Μάλιστα απάντησε ο πλανητάρχης, είμαι υποχρεωμένος να 
τηρήσω τους νόμους του κράτους. Και παρέδωσε τις τσίχλες!!! 
Αυτή είναι η Εθνική κυριαρχία, ο σεβασμός του ξένου στους νόμους του κράτους και ο απόλυτος σεβασμός του, προς αυτούς.

Η τσίχλα έχει και μια άλλη συμβολική έννοια, ότι ορισμένοι αφού απολαύσουν την γεύση της, την φτύνουν στο πρόσωπο αυτού που τους την πρόσφερε!!!

  

ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΟΛΕΣΕΙ

Ερμιονίτες,
Όσο από το ηρώων των πεσόντων, απουσιάζουν τα ονόματα   όλων εκείνων, που με το Αίμα τους έκτισαν τη δική μου ζωή,         η προσφορά μου θα παραμείνει μια σταγόνα απ΄τον ιδρώτα μου.
Σαν σήμερα βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός της λύτρωσης, σήμερα

ένας από εμάς κρατά στα χέρια του τη λύτρωση της Ερμιόνης! 

Ας τολμήσει, για να επανέλθουν οι αρχές των Πατέρων μας.

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥς ΤΟΥΣ ΕΡΜΙΟΝΙΤΕΣ

Αγαπητοί Ερμιονίτες,
Όποιος γνωρίζει τον επιστολογράφο της ανωνύμου επιστολής ή 
ποίος την κατέθεσε στο ταχυδρομείο και είναι διατεθειμένος να το καταθέσει στον κ εισαγγελέα και στο δικαστήριο, εκτός από όλα τα έξοδά του, θα λάβει και τρεις χιλιάδες ευρώ. 

ΠΡΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟ ΕΠΙΣΤΟΛΟΓΡΑΦΟ

Αξιότιμε κύριε,
Σε πληροφορώ ότι οι άνθρωποι έχουν την ευλογία του Θεού να
ομιλούν και να γράφουν, τώρα πως ορισμένοι δεν υπογράφουν
είναι γιατί δεν έχουν ταυτότητα, και προσπαθούν να στρουθοκαμηλίζουν, νομίζοντας ότι επειδή αυτοί χώνοντας το κεφάλι στην άμμο, δεν σε βλέπουν, δεν τους βλέπεις και εσύ, ο 
αποδέκτης της τιμητικής επιστολής τους!!!

Αξιότιμε κύριε, η επιστολή φέρει πάντα την σφραγίδα του ύφους  και του ήθους του γράφοντος και έτσι οι προφητικές ικανότητες περισσεύουν.
Κύριε Αμπελά, ένας έντιμος Ερμιονίτης με πληροφόρησε το καλοκαίρι  ότι του διαμαρτυρήθηκες γιατί δεν γράφει μια επιστολή εναντίον μου και να την δημοσιεύσει.
Αυτός ο άνθρωπος έχει  διδάξει τιμή και αρετή.
και ήρθε η ώρα να το κάνει πράξη.   

ΑΝΟΜΟΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΑ

Αγαπητέ Μάκη,
Σε παρακαλώ μη θεωρήσεις ότι αποφεύγω να σε ερωτήσω,
(Ρωτήστε μας για τις απαραίτητες διευκρινίσεις)  επειδή το       άρθρο μου έχει αποδέκτη, ο οποίος μπορεί να τελεί υπό παραίτηση, αλλά ασκεί τα καθήκοντά του και δεν μπορώ να τον υπερσκελίσω και από τον οποίο τρία χρόνια περιμένω να                 επαληθευτεί η απορία, που διατύπωσα στον Ερωδιό, όταν ο 
κ, Δήμαρχος μας εξηγούσε τον Καλλικράτη, εάν ο δημότης της
ακρογιαλιάς (Αδέρας) θα έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτόν του Κρανιδίου ή της Ερμιόνης και αυτός έσπευσε με περίσσια
πιεστικότητα να με διαβεβαιώσει !!! 
Τώρα που του δημότη της Ακρογιαλιάς είναι απαίτηση να γίνει
το λιμάνι και διατυπώθηκε στο συμβούλιο από τους αντιπροσώπους του Δημαράκη-Μπουρίκα για να εξυπηρετηθούν 
τα συμφέροντά του και δια της τουριστικής ανάπτυξης να πάρει
αξία η περιουσία του και αυτός να αισθάνεται διαχειριστής της
περιοχής του, που του ανήκει και που το δικαίωμά του 
παραχωρήθηκε για την εξόφληση της επιταγής του εθελοντισμού.

Αγαπητέ Μάκη, όταν έχεις κάνει την ερώτηση τον καιρό που έπρεπε,  δικαιούσαι να την θυμηθείς όταν έλθει η ώρα της 

αλήθειας και εκεί αντιλαμβάνεσαι την αξιοπιστία του συνομιλητή σου.

ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ Β/Π ΑΝΤΑΙΟΣ

ΑΓΚΙΣΤΡΙ 1958 - ΜΕΤΟΧΙ 2013

Ήταν αρχές Αυγούστου 1958 όταν λάβαμε διαταγή απο το Υ.Ν 
να ρυμουλκήσουμε το πλωτό γερανό Νο 1, απο το ναύσταθμο 
της Σαλαμίνας, στην παραλία του μεγαλοχωρίου της νήσου Αγκίστρι (Κοντά στην Αίγινα) και να κατασκευάσουμε έναν κυματοθραύστη, με ογκώδεις βράχους που θα μεταφέραμε από το νότιο μέρος τη Αιγίνης την Πέρδικα, για να προφυλάσσονταν   το καΐκι που έκανε το δρομολόγιο Αγκίστρι - Αίγινα και μερικές ψαρόβαρκες του νησιού, από τον βόρειο άνεμο και τα θαλάσσια κύματα.  

Ξεκινήσαμε ρυμουλκώντας τον πλωτό γερανό το πρωί της άλλης
ημέρας και μεσημέρι φθάσαμε στο νησί, εκεί όπου μας περίμεναν ο Πρόεδρος του χωριού και ο Παπάς, για να μας καλωσορίσουν, εγκαταλείποντας τις αγροτικές εργασίες τους.
Αφού μας υπέδειξαν από που έπρεπε να αρχίσουμε, ρίξαμε τις
σημαδούρες στη κατεύθυνση που θα ακολουθούσαμε και έφυγαν.
Όταν άρχισε να σκοτεινιάζει τα μόνα φώτα στο νησί, ήταν του
Β/Π Ανταίος και μερικά λυχνάρια του λαδιού που τρεμόσβηναν
μέσα από τα σπίτια του χωριού! Απόλυτη ησυχία, που την
διέκοπτε που και πού το γάβγισμα των σκύλων.
Το χάραμα μας ξύπνησαν τα κακαρίσματα. Σηκωθήκαμε πήραμε
το πλωτό γερανό πήγαμε στην Πέρδικα και αρχίσαμε να
φορτώνουμε πέτρες, το μεσημέρι επιστρέψαμε στο νησί και
αρχίσαμε να τις τοποθετούμε κατά τον τρόπο, που ο τεχνικός
του γερανού γνώριζε άριστα  Το απόγευμα οι ναύτες πήραν εξόδου να επισκεφτούν το χωριό, που ήταν σε ύψωμα καμιά 300 μετρά μακρυά, αλλά δεν πέρασε ούτε μια ώρα, που γύρισαν     πίσω    απογοητευμένοι γιατί μόλις τους έβλεπαν, έκλειναν τις        πόρτες και τα παράθυρα λες και πέρναγε κηδεία!!!
Στο καφενείο που ήταν μπακάλικο, ταβέρνα, και λίγο από όλα, συνάντησαν μερικούς άνδρες ξυπόλυτους, πού μιλούσαν αρβανίτικα, οπότε αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω, με όφελος μερικά σταφύλια και σύκα που έφαγαν στο δρόμο. 
Την άλλη μέρα ακολουθήσαμε το ίδιο δρομολόγιο, μόνο που στο
γυρισμό, στην ακτή μας περίμενε ο πρόεδρος και μόλις δέσαμε
ήρθε απάνω και στενοχωρημένος μου έκανε παράπονα.
-Κ, κυβερνήτη το χωριό είναι ανάστατο, γιατί το πλήρωμά σου
χθες έκλεψε σύκα και σταφύλια.
-Ξέρω πρόεδρε, μόνο που δεν έκλεψαν, άλλα απλώς έφαγαν μερικά σταφύλια και σύκα.
-Κ, κυβερνήτη είμαστε φτωχοί άνθρωποι και ζούμε με αυτά,
λίγες ελιές, λίγα σπαρτά και λίγα ψαριά, που ψαρεύουν οι ψαράδες μας και τη ρετσίνι από τα πεύκα, που έρχονται οι έμποροι και μας την παίρνουν σχεδόν τζάμπα, για αυτό ελπίζουμε αυτό το λιμάνι που θα μας φτιάξετε να καλυτερέψει την ζωή μας, δίνοντας μας την ευκαιρία να έχουμε  συχνή επικοινωνία με την Αίγινα και να ανταλλάσσουμε τα  προϊόντα μας.                                                                               --Κ, πρόεδρε, σας καταλαβαίνω και λυπάμαι για την αναταραχή
που φέραμε στο χωριό σου, και σου υπόσχομαι πως δεν θα ξανά
συμβεί, μόνο που θα σε παρακαλούσα αύριο που θα γυρίσουμε,
από την Πέρδικα, να μας περιμένεις, με ένα καλάθι σταφύλια και σύκα και ο παπάς με ένα γαλόνι κρασί.           

Ο πρόεδρος που λόγω της μεγάλης ηλικίας τον έλεγα μπαρμπα
Γιάννη, ανακουφήστικε με ευχαρίστησε και από την επομένη μας
περίμενε με σταφύλια και σύκα και ο παπάς με ένα γαλόνι κρασί.
Το έργο τελείωσε, χωρίς να δημιουργηθεί καμία άλλη ιστορία, 
γιατί άρχισε μια άλλη, αυτή της σύγχρονης κοινωνίας, γιατί το 
πίστεψε ένας πρόεδρος και ένας παπάς, που είχαν την προνοητικότητα να ενώσουν τους κατοίκους του νησιού με τον κόσμο, αλλιώς δεν θα φόραγαν ποτέ παπούτσια, και στο άκουσμα 
των παπουτσομένων, θα βροντούσαν τα παραθυρόφυλλα!!!

Σήμερα 2013 σερφάροντας στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου,
είδα το Αγκίστρι να συναγωνίζεται το Κάπρι της Ιταλίας, με 23 ξενοδοχεία και είμαι βέβαιος ότι κανένας δεν θυμάται το

Β/Π ΑΝΤΑΙΟΣ και το πλήρωμά του, όμως ο Πρόεδρος και ο           ο παπάς ζούν, γιατί ζει το όνειρο τους, να διώξουν τη φτώχεια

από το χωριό!!!  

ΥΓ.Στηνακρογιαλιά ζουν άνθρωποι και αναξιοποίητες περιουσίες,

λίμνες που μπορούν να γίνουν μαρίνες, τους λείπει το λιμάνι.

κ, Δήμαρχε ο προστατευτισμός δεν ωφέλησε την Αμερική, δεν θα ωφελήσει ούτε και την υστεροφημία σου.

Η ΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ Η ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ

Απορώ, με γυναίκες που έχουν παιδιά, χαρήκαν εγγόνια, έχουν περιποιηθεί τους άνδρες τους, έχουν ικανοποιηθεί σαν άνθρωποι 
που επί της γης επιτέλεσαν αυτό, που κάθε ένας από εμάς, κατά
την κρίση του θεώρησε αποστολή του, να κάθονται να ακούνε
έναν άνθρωπο, που έχει τη βλακεία να νομίζει, ότι λέει, το λέει ο Θεός!!! Αυτό λένε και οι τρελοί στο δρομοκαίτειο, ασυναίσθητα 
γιατί απλώς θέλημα θεού, στερήθηκαν την ικανότητα να       σκέπτονται. Οι εκπρόσωποι Του όμως δεν είναι τρελοί, έχουν τάς
φρένας σώας και επειδή ο θεός φρόντισε για να τους ξεχωρίζει να τους επιτρέπει συνειδητά, να παραμορφώνουν το πρόσωπό τους  και να κρύβουν τα παντελόνια, αυτοί επιβάλουν στους αφελείς τη
μπούργκα ως είδος προβιάς της Ρεβέκκα στον Ιακώβ. 
Βιβλος. Γενεσης κεφ. 27 
Στην εξαπάτηση προηγήθηκαν οι Πατέρες, για αυτό και μας 
υπόσχονται ασφαλείς αγκάλες και τόπο χλοερό, εις αντάλλαγμα
των επίγειων εξουσιών, που καρπώνονται εις βάρος των αγαθών.
Αγαπητές μου κυρίες, το να ζήσης τη ζωή σου εις βάρος των 
συνανθρώπων σου, πρέπει να είσαι απατεώνας και ο Νικόδημος
το έχει απόδειξή περίτρανα, και όχι σε μεγάλη απόσταση, από εκεί που είσαστε, που και μπούργκα να φορούσατε  και αόμματες να είσαστε, θα το βλέπατε!!!
Κυρίες μου δεν ντρεπόσαστε να προσβάλλετε τους άνδρες σας, 
που σας αξίωσαν με τον τίμιο ιδρώτα τους, να μεγαλώσετε τα     παιδιά σας και δεν γυρίζετε να ζητάτε ελεημοσύνη από άμβωνος,   σαν μερικούς ακαμάτηδες που κάναν REALSTATE τον παράδεισο και τον διαθέτουν χωρίς  καν τον ίδρωτα του προσώπου τους, στους καταβάλλοντας προκαταβολικά τα διόδια!!!  

Αυτά από έναν Αλιβάνιστο, που το θυμίαμα του Λιβανιού, δεν τον
μέθυσε και δεν βλέπει τον Θεό, καθ΄ εικόνα και ομοίωση των
ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ.